زمینه و هدف: ایمنی بیمار از اجزاء بسیار مهم کیفیت مراقبتهای سلامت محسوب میشود و برای هر نظام مراقبت سلامتی که در پی بهبود کیفیت است اولویت دارد. این مطالعه با هدف تعیین نگرش پرستاران درخصوص ایمنی بیمار در بخشهای اورژانس و مراقبتهای ویژه بیمارستانهای منتخب دانشگاه علوم پزشکی تهران انجام شد.
روش بررسی: مطالعه مقطعی حاضر در سال 1392 انجام شد. 237 نفر از پرستاران شاغل در دو بخش اورژانس و مراقبتهای ویژه هفت بیمارستان دانشگاه علوم پزشکی تهران از طریق پرسشنامه نگرش ایمنی که روایی و پایایی آن به تائید رسیده بود، مورد بررسی قرار گرفتند. داده ها با استفاده از نرمافزار آماری SPSS و با استفاده از آزمون های آنوا و اسپیرمن مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.
یافتهها: 24 درصد افراد مورد مطالعه نمره ایمنی ضعیف و نامناسب، 49 درصد نمره ایمنی قابلقبول و 27 درصد نمره ایمنی بسیار خوب و عالی به بخش شاغل در آن دادند. بالاترین امتیاز به بعد شناخت استرس، و پایینترین امتیاز نیز به بعد ادراک مدیریت اختصاص داشت. تفاوت معناداری در دیدگاه پرستاران اورژانس و مراقبتهای ویژه با ابعاد مختلف نگرش ایمنی بیمار مشاهده نشد. همه ابعاد پرسشنامه بهجز بعد شناخت استرس، دارای همبستگی معناداری با دو پیامد مورد مطالعه بودند و مقدار آن بین 0/01= r تا 0/37=r قرار داشت.
نتیجه گیری: نیاز به درک عمیق نسبت به جو و فرهنگ ایمنی در بیمارستان از جانب سیاستگذاران در اجرای این خطمشیها از سوی مدیران اجرایی در بیمارستانها جهت نائلشدن به اثربخشی بالا در ارائه خدمات بالینی لازم و ضروری است.
