زمینه و هدف: اختلالات طیف نورومیلیت اپتیکا یک اختلال نادر در سیستم عصبی مرکزی است که عمدتاً بر اعصاب بینایی و نخاع تأثیر میگذارد. این اختلالات با اتصال آنتیبادی IgG به آکواپورین-۴ مرتبط است که باعث تخریب آستروسیتها و آکسونها میشود. آکواپورین-۴ همچنین در عضلات اسکلتی بیان میشود و بر مسیرهای تنظیمی انرژی زیستی و جابهجاییهای کلسیم (⁺Ca۲) تأثیر میگذارد. هدف این مطالعه بررسی همراهی بین آنتیبادی آکواپورین-۴ مثبت و تراکم استخوان پایین در بیماران مبتلا به نورومیلیت اپتیکا میباشد.
روش بررسی: در این مطالعه، ۳۲ بیمار مبتلا به نورومیلیت اپتیکا و ۳۷ فرد که از لحاظ سن و جنس با گروه مورد همگن بودند و سابقه بیماری نورولوژیکی و دیگر بیماریهای حاد و مزمن نداشتند، بهعنوان گروه شاهد وارد مطالعه شدند. بیماری نورومیلیت اپتیکا بر اساس معیارهای وینگرچاک شناسایی شد. میزان تراکم استخوانی با استفاده از روش دگزا در سه ناحیهی استخوانی ارزیابی شد: کل هیپ، گردن فمور، و مهرههای کمری نخاعی (L1-L4) و تراکم استخوان بر اساس امتیاز Z جهت تعیین همراهی کاهش تراکم با بیماری تعریف شد. امتیاز Z کمتر از منفی ۲ بهعنوان کاهش شدید تراکم استخوان طبقهبندی شد.
یافتهها: از بین بیماران مبتلا به نورومیلیت اپتیکا، ۱۵/۶% بیماران حداقل در یک ناحیه(کل هیپ، گردن فمور یا کمر) همراه با کاهش شدید تراکم استخوانی بودند؛ درحالیکه فقط ۵/۴% از افراد گروه شاهد با کاهش شدید تراکم استخوان همراه بودند(۰/۰۱=P). نتایج تراکم استخوان نشان میدهد که امتیاز Z در ناحیه گردن فمور و لگن در افراد مبتلا به نورومیلیت اپتیکا به طور معناداری کمتر از گروه شاهد بود(۰/۰۵>P). همچنین، در بیماران مبتلا به نورومیلیت اپتیکا، امتیاز Z ناحیه گردن فمور و لگن در بیماران با تست آنتیبادی آکواپورین-۴ مثبت به طور معناداری پایینتر از گروه شاهد بود(۰/۰۵>P). در مدل رگرسیون بعد از تطبیق سن، جنس، شاخص تودهبدنی و سابقهیمصرف مکمل ویتامین D، بیماران با تست آنتیبادی آکواپورین-۴ مثبت تراکم استخوانی پایینتری داشتند(۰/۰۲=P).
نتیجهگیری: نتایج مطالعه نشان میدهد که آکواپورین-۴ ممکن است در متابولیسم استخوان بیماران مبتلا به نورومیلیت اپتیکا نقش داشته باشد.
