زمینه و هدف: سبکهای یادگیری یکی از مولفههای موثر در فرایند یاددهی–
یادگیری است. لذا این پژوهش با
هدف بررسی
سبکهای یادگیری دانشجویان مدیریت
بهداشت و درمان در سه مقطع کارشناسی، کارشناسی ارشد و دکترای تخصصی دانشگاه علوم پزشکی تهران انجام شد.
روش
بررسی: پژوهش
حاضر توصیفی- تحلیلی است که به صورت
مقطعی در سال 91 انجام شد. جامعه پژوهش کلیه دانشجویان مدیریت خدمات بهداشتی
درمانی دانشگاه علوم پزشکی تهران در مقاطع کارشناسی(سال اول و سال اخر)، کارشناسی
ارشد و دکترای تخصصی به صورت سرشماری در مطالعه وارد شدند(نرخ پاسخگویی85%). ابزار
مورد استفاده در این مطالعه پرسشنامهی استاندارد Kolb بود(الفای
کرونباخ برای مدها و محورها(70/0 تا 90/0). پس از جمع آوری دادهها طبق راهنمای پرسشنامهی Kolb با استفاده از آمار توصیفی و آمار تحلیلی(T-Test, χ2) تجزیه و تحلیل انجام شد.
یافتهها: در
بین دانشجویان تحصیلات تکمیلی مدیریت بهداشت و درمان "سبک انطباق
یابنده"
(دانشجویان دکترای تخصصی 10 نفر(6/55%) و دانشجویان کارشناسی
ارشد 16 نفر(64%)) به عنوان سبک یادگیری ترجیحی تعیین شد. در مقطع کارشناسی،
دانشجویان "سبک
همگرا" 27
نفر(67/45%) را به عنوان سبک غالب انتخاب کردند.
نتیجهگیری: باتوجه به سبک یادگیری دانشجویان مدیریت بهداشت و درمان،
نتایج مطالعهی حاضر بر استفاده از "روشهای تدریس مبتنی بر ایفای نقش و شبیه سازی" در مقطع
تحصیلات تکمیلی و استفاده از "رویکرد مبتنی بر مسئله" در
مقطع کارشناسی تاکید میکند.
