زمینه و هدف: هلیکوباکتر پیلوری یکی از شایعترین علل عفونتهای انسانی است. اکثر بیماران مبتلا دچار گاستریت فعال مزمن میشوند که میتواند منجر به زخم معده، گاستریت آتروفیک، سرطان معده و لنفوم MALT معده شود. مقاومت آنتیبیوتیکی یک مشکل چندوجهی است و حوزههای پزشکی، اجتماعی، اقتصادی و انسانشناسی را در برمیگیرد. ظهور و افزایش شیوع سویههای مقاوم به آنتیبیوتیک در محیطهای کلینیکی و بیمارستانی، نگرانی مقامات بهداشت عمومی را برانگیخته است. هدف این مطالعه، تعیین مقاومت آنتیبیوتیکی هلیکوباکتر پیلوری در برابر آموکسیسیلین، لووفلوکساسین، مترونیدازول و کلاریترومایسین در کلینیک گوارش بیمارستان رازی ایلام بود.
روش بررسی: مطالعه حاضر از نوع توصیفی-مقطعی است که بهمدت یک سال بر روی بیماران مشکوک به عفونت ناشی از Helicobacter pylori که در بیمارستان رازی بهصورت بستری یا سرپایی پذیرش شدند، انجام شد. تعداد ۵۰ نفر از افراد مشکوک برای انجام آندوسکوپی انتخاب شدند. تأیید نهایی باکتری بر اساس مثبت شدن تست اوره آز سریع (RUT: Rapid Urease Test)، کشت اختصاصی، ویژگیهای بیوشیمیایی و در نهایت تأیید ژنوتیپی با PCR صورت گرفت. دادههای طبقهبندیشده با آزمونهای مجذورکای و آزمون دقیق فیشر و میانگین سنی با آزمون تی استیودنت در نرمافزار SPSS تحلیل شدند(۰/۰۵>P).
یافتهها: در مجموع ۵۰ بیمار بررسی گردیدند. هیچیک از ۵۰ بیمار طی یک ماه اخیر آنتیبیوتیک مصرف نکرده بودند. ۲۵ نفر(۵۰%) مرد و بقیه زن بودند. میانگین سن مردان بیشتر بود اما این تفاوت معنادار نبود(۰/۰۹۷=P-value). از ۵۰ نمونه بیوپسی، ۱۳ نمونه(۲۶%) بر اساس معیارهای تشخیصی و تست PCR (Polymerase Chain Reaction) بهطور قطعی بهعنوان هلیکوباکتر پیلوری تأیید شدند. بین جنس بیمار با نتیجه آزمون تفاوت آماری معناداری وجود نداشت. بررسی مقاومت آنتیبیوتیکی نشان داد که ۱۰۰% نمونهها(۱۳ نمونه) به مترونیدازول و آموکسیسیلین مقاوم هستند. همچنین ۷۶/۹% نمونهها(۱۰ نمونه) به تتراسایکلین و لووفلوکساسین مقاوم بودند و ۹۲/۳% نمونهها(۱۲ نمونه) نیز به کلاریترومایسین مقاومت نشان دادند.
نتیجهگیری: یافتههای این مطالعه نشان داد که مقاومت H.pylori به مترونیدازول و آموکسیسیلین بالا است و مقاومت به کلاریترومایسین نیز قابلتوجه است. بنابراین انتخاب رژیم درمانی باید با توجه به الگوی مقاومت منطقهای انجام شود. بهدلیل تعداد محدود ایزولههای مثبت، نتایج این مطالعه باید با احتیاط تفسیر شود و برای تعمیم، مطالعات با حجم نمونه بیشتر لازم است.
