جستجو در مقالات منتشر شده


2 نتیجه برای کلبسیلا

محمد مهدی سلطان دلال، سید اصغر میرعمادی، محمد کاظم شریفی یزدی، عبدالعزیز رستگار لاری، زهرا رجبی، سوان آودایس یانس،
دوره 6، شماره 4 - ( 8-1391 )
چکیده

زمینه و هدف: بخش عمده ای از نمونه‌های بالینی توسط گونه‌های کلبسیلا آلوده می‌شود. مقاومت دارویی کلبسیلا روز به روز افزوده می­شود و بنابراین انجام تست­های مقاومت دارویی، قبل از تجویز آنتی بیوتیک، ضروری به نظر می­رسد. هدف این مطالعه تعیین الگوی مقاومت آنتی بیوتیکی گونه‌های کلبسیلا از نمونه‌های بالینی بیماران با استفاده از روش کربی بوئر بوده است.

روش بررسی:  مطالعه حاضر بر روی 300 کلبسیلای جدا شده از 1200 بیمار بستری در بیمارستان امام خمینی(ره) انجام شد. بعد از تشخیص و تعیین هویت باکتری­ها، مقاومت دارویی آنها  طبق دستور العمل CLSI بررسی شد. تست‌های حساسیت دارویی با استفاده از روش­ استاندارد انتشاراز دیسک(کربی بائر) برای 12 آنتی بیوتیک انجام شد.

یافته‌ها: توزیع گونه‌های مختلف کلبسیلا بر حسب فراوانی عبارتند از: پنومونیه(94%)، اکسی توکا(4%)، اوزنه(1%) و رینواسکلروماتیس(1%). همچنین از نظر منبع عفونت، نمونه­های جمع­آوری شده به ترتیب فراوانی عبارتند از: ادرار، خلط، واژن، زخم، مدفوع و خون. بطور کلی درصد مقاومت تمام گونه­های کلبسیلا نسبت به، آموکسی سیلین 97%، سفالوتین 39%، جنتامایسین30%، کلیستین55%، نالیدیکسیک اسید2%، کلرامفنیکل26%، کانامایسین17%، تتراسایکلین 28%، نیتروفورانتوئین 44%، ایمی پنم و سفتازیدیم 2% و آمیکاسین بدون مقاومت تعیین گردید.

نتیجهگیری: نتایج به دست آمده نشان می‌دهد آمیکاسین با کمترین درصد مقاومت در مقابل تمام گونه­های کلبسیلا، موثرترین آنتی بیوتیک بوده است.


لیلا فزونی، فاطمه امیدی، سارا ملک پور کلبادی نژاد،
دوره 20، شماره 1 - ( 2-1405 )
چکیده

زمینه و هدف: کلبسیلاپنومونیه یکی از مهم‌ترین میکروارگانیسم‌های مسئول عفونت‌های بیمارستانی در سراسر جهان است. در سال‌های اخیر، کلبسیلاپنومونیه عامل عفونت‌های دستگاه ادراری (UTI: Urinary Tract Infections) مقاوم به چند دارو (MDR: Multidrug-Resistant) و با مقاومت گسترده (XDR: Extensively Drug-Resistant) به‌عنوان معضل عمده‌ی بهداشت جهانی ظهور کرده‌اند. هدف از این مطالعه، بررسی شیوع کلبسیلاپنومونیه با مقاومت دارویی چندگانه وگسترده با منشا ادراری و مقایسه‌ی حساسیت ضدمیکروبی آن‌ها به فسفومایسین و سفیدروکل بود.
روش بررسی: این مطالعه‌ی توصیفی- مقطعی بر روی ۲۰۸ نمونه ادرار افراد بستری در فاصله زمانی ۱۴۰۳-۱۴۰۲، صورت گرفت. پس از شناسایی سویه‌های کلبسیلاپنومونیه تولیدکننده‌ی کارباپنماز با تست‌های فنوتیپی و ژنوتیپی(PCR)، جدایه‌های با مقاومت دارویی چندگانه و گسترده با استفاده از متد کربی- بائر و میکرودایلوشن براث مطابق با دستورالعمل ۲۰۲۱-CLSI شناسایی شدند. حداقل غلظت مهاری سفیدروکل و فسفومایسین به‌ترتیب با استفاده از روش میکرودایلوشن براث و روش رقت در آگار تعیین شدند.
یافته‌ها: از ۵۷ جدایه کلبسیلاپنومونیه مولد کارباپنماز، حدود ۸۴% جدایه‌ها، از نمونه‌های ادرار بیماران بستری با مدت زمان بیش از ۱ هفته و بستری در بخش مراقبت‌های ویژه جمع‌آوری شدند(۰/۰۵>P) که از این بین بالاترین سطح مقاومت به آزترونام(۸۴/۲۱%) و پس از آن تتراسایکلین(۵۷/۹۰%) دیده شد. در زمره‌ی جدایه‌های  کلبسیلاپنومونیه کارباپنماز مثبت، ۸۷/۷۲ درصد و ۵۷/۹۰ درصد به‌ترتیب دارای مقاومت چندگانه و گسترده‌ی دارویی بودند. هیچ تفاوت معنی‌داری بین گروه‌های سنی و جنسیت با مقاومت ضدمیکروبی مشاهده نشد. اثرات غلظت‌های مختلف فسفومایسین نشان داد که بیش‌ترین تغییرات رشد در غلظت‌های ۱۶ میکروگرم بر میلی‌لیتر و ۳۲ میکروگرم بر میلی‌لیتر مشاهده شد و ۹۰% سویه‌های با مقاومت چندگانه وگسترده به‌ترتیب در غلظت‌های ۶۴ و ۵۱۲ میکروگرم بر میلی‌لیتر با میزان حساسیت برابر و بیش از ۹۲ درصد از بین رفتند. در تعیین حداقل غلظت مهاری سفیدروکل، نرخ حساسیت جدایه‌های کلبسیلاپنومونیه با مقاومت چندگانه و گسترده به سفیدروکل به‌ترتیب ۸۸ درصد و ۷۹ درصد تأیید شد.
نتیجه‌گیری: با توجه به اثر و پتانسیل ضد باکتریایی فسفومایسین در شرایط آزمایشگاهی که ۱/۳ برابر سفیدروکل تخمین زده نتایج این مطالعه می‌تواند در درمان عفون‌های ادراری با مقاومت‌های دارویی بالا مؤثر باشد. 


صفحه 1 از 1     

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به پیاورد سلامت می باشد.

طراحی و برنامه نویسی: یکتاوب افزار شرق

© 2026 , Tehran University of Medical Sciences, CC BY-NC 4.0

Designed & Developed by : Yektaweb