جستجو در مقالات منتشر شده


2 نتیجه برای Mrsa
مطالعه فراوانی نسبی استافیلوکوکوس اورئوس(SA) و استافیلوکوکوس اورئوس مقاوم به متیسیلین(MRSA) در بین کارکنان اتاق عمل بیمارستان شهید صدوقی یزد 
محمدباقر خلیلی، میترا مشرف، محمدرضا شریفی، مریم ساده، علیرضا سازمند،
دوره 6، شماره 5 - ( 10-1391 )
چکیده
زمینه و هدف: استافیلوکوکوس اورئوس(SA) قادر است تقریباً در تمام بدن ایجاد عفونت نماید. بسیاری از کارکنان و بیماران بستری در بیمارستان­ها حامل این گونه هستند. مطالعه­ی حاضر در جهت تعیین فراوانی نسبی SA و میزان مقاومت آن به متیسیلین(MRSA) صورت گرفت.

روش بررسی:  از 151 نفر کارکنان اتاق عمل بیمارستان شهید صدوقی یزد، از طریق دو سواب برای ناخن و بینی نمونه برداری شد. نمونه­ها بر روی محیط مانیتول سالت آگار کشت شد و روی کلنی­های SA تعیین حساسیت به متیسیلین با کمک آنتی­بیوگرام انجام پذیرفت. داده­های به دست آمده با استفاده از آزمون مربع کای و تست دقیق فیشر تحلیل شدند.

یافته‌ها: شیوع SA 09/35% بود که به ترتیب در بینی و ناخن 2/19% و 9/15% دیده شد و شیوع MRSA در مجموع 92/11% بود که به ترتیب در بینی و ناخن 3/5% و 6/6% یافت شد. شیوع این باکتری در بینی جراحان بیش­ترین و در بینی کارکنان خدمات کم‌ترین ­به دست آمد، در ناخن جراحان کم‌ترین و در ناخن کارکنان خدمات بیش­ترین بود. رابطه­ی معنی‌داری بین سن، جنس و سابقه­ی کار با شیوع در حاملین وجود نداشت. ولی رابطه­ی معنی­داری بین رسته­ی شغلی و MRSA در بینی و ناخن وجود داشت. کلیه­ی ایزوله­های MRSA به وانکومایسین حساس بودند.

نتیجه‌گیری: با توجه به حساسیت شغلی کارکنان اتاق عمل، غربال­گری جهت تعیین ناقلین سویه­های فوق و اتخاذ روش­های درمان و بعضاً پیشگیرانه و نیز اجتناب از تجویز بی­رویه­ی آنتی­بیوتیک­ها پیشنهاد می­شود.


بررسی اثر کشندگی سیپروفلوکسازین و محلول رویی جدا شده از استافیلوکوکوس اورئوس متأثر از سیپروفلوکسازین بر روی سویه‌های استافیلوکوک اورئوس مقاوم به متی‌سیلین جدا شده از نمونه‌های کلینیکی
منیره رحیم خانی، علیرضا مردادی،
دوره 15، شماره 6 - ( 12-1400 )
چکیده
زمینه و هدف: استافیلوکوک‌های اورئوس جزو مهمترین عوامل عفونت‌های بیمارستانی به‌شمار رفته و می‌توانند عفونت‌های سطحی و یا عمقی ایجاد نمایند. در این بین سویه‌های مقاوم به متی‌سیلین (Methicillin-Resistant Staphylococcus Aureus (MRSAاز اهمیت ویژه‌ای برخوردار هستند. در سال‌های اخیر مقاومت باکتری‌ها به آنتی‌بیوتیک‌های موجود یکی از نگرانی‌های اصلی می‌باشد. بسیاری از باکتری‌ها امروزه به حداقل یکی از عوامل آنتی‌بیوتیکی و در بیشتر موارد به چندین آنتی‌بیوتیک از گروه‌های مختلف مقاومت نشان می‌دهند. هدف از مطالعه‌ی حاضر، اثر کشندگی محلول رویی جدا شده از استافیلوکوک اورئوس متاثر از سیپروفلوکسازین بر روی سویه‌های بالینی MRSA بوده است.
روش بررسی: در تحقیق حاضر، تعداد ۸۳ سویه استافیلوکوکوس اورئوس که بر روی محیط BHI براث کشت داده شده بود از بیمارستان‌های تابع دانشگاه علوم پزشکی همدان جمع‌آوری و به آزمایشگاه محل تحقیق ارسال شد. سویه‌های MRSA بالینی از نظر  فنوتیپ و ژنوتیپ تاییدشده و سپس (MIC) Minimum Inhibitory Concentration و (Minimum Bactericidal Concentration (MBC تعدادی از سویه‌های بالینی MRSA را به‌طور جداگانه در مجاورت آنتی‌بیوتیک سیپروفلوکسازین و همچنین محلول رویی (supernatant) که از محیط کشت مایع استافیلوکوکوس اورئوس زیر فشار سیپروفلوکسازین استخراج شده بود، به‌دست آمد.
یافته‌ها: تست‌های تشخیصی استافیلوکوکوس اورئوس از جمله رنگ‌آمیزی گرم بر روی کلنی‌ها و انجام تست‌های کاتالاز و کوآگولاز لوله‌ای انجام گرفت و مشخص شد که تمامی سویه‌ها استافیلوکوکوس اورئوس بودند. در مرحله‌ی بعدی با استفاده از PCR و پرایمر mecA هر ۸۳ سویه دارای ژن mecA بوده و از نظر ژنوتیپی نیز وجود سویه‌های MRSA تایید گردید. میزان متوسط MIC  سیپروفلوکسازین و محلول رویی برای سویه‌های مختلف MRSA به‌ترتیب mg/ml  ۰/۰۳۲ و ml/ml ۰/۰۲ و میزان متوسط MBC سیپروفلوکسازین و محلول رویی برای سویه‌های مختلف MRSA به‌ترتیب mg/ml ۰/۰۶۴ و ml/ml ۰/۰۴ به‌دست آمد.
نتیجه‌گیری: مقادیر MIC و MBC در مورد سویه‌های MRSA در مجاورت سیپروفلوکسازین و در مجاورت محلول رویی از نظر عددی تقریبا مشابه بودند که این نشان‌دهنده‌ی تاثیر کشندگی ماده پروتئینی ترشح شده از استافیلوکوک‌های کشت داده شده در مجاورت مقادیر بسیار کم سیپروفلوکسازین بر روی خود باکتری‌ها می‌باشد.

صفحه 1 از 1     

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به پیاورد سلامت می باشد.

طراحی و برنامه نویسی: یکتاوب افزار شرق

© 2026 , Tehran University of Medical Sciences, CC BY-NC 4.0

Designed & Developed by : Yektaweb