اين مطالعه به منظور تعيين فرآيند پذيرش و ترخيص در بيمارستانهای آموزشی دانشگاه علوم پزشکی همدان در سال 1380 انجام گرفته است. روش پژوهش: پژوهش با استفاده از روش توصيفی، تحقيقی، و به صورت مقطعی انجام پذيرفته است. ابزار گردآوری دادهها، پرسشنامهها و چکليستهايی است که بر اساس استانداردهای موجود در زمينه پذيرش بيماران تهيه و تنظيم شده است. زمان سنجی هر يک از فرآيندهای پذيرش سرپايی بستری و ترخيص کليه بيماران در مدت دو روز کاری در هر يک از بيمارستانهای مذکور مورد مطالعه قرار گرفته است. يافتههای پژوهش: يافتههای حاصل از پژوهش نشان داد که وضعيت تسهيلات فيزيکی و فضا، پرسنل، روشهای انجام کار و خط مشيها و تجهيزات واحدهای پذيرش سرپايی بستری و ترخيص در بيمارستانهای مذکور، مطلوب نبوده است. فرآيندهای پذيرش سرپايی، بستری و ترخيص در بيمارستانهای مختلف با هم متفاوت بودهاند. واحدهای موثر در فرآيند پذيرش سرپايی درمانگاه، پذيرش بستری و ترخيص دارای تمرکز مکانب نبودهاند. واحدهای موثر در فرآيند پذيرش اورژانس از تمرکز مکانی برخوردار بودهاند. برآورد زمان انتظار بيماران برای پذيرش سرپايی درمانگاه، پذيرش بستری و ترخيص نشان داد که بيماران به طور متوسط 6/22 دقيقه جهت پذيرش سرپايی درمانگاه (6/03 = SD )، 67/28 دقيقه جهت پذيرش بستری (54/96 =SD) و 6/95 ساعت جهت ترخيص (12/57 = SD) در انتظار می مانند. نتيجه: بالا بودن انحراف معيار زمان انتظارهای مذکور نشان می دهد که ميزان بروز تغييرات در زمان انتظار بسيار زياد است به همين دليل پيشبينی اين زمان عملاً برای بيماران غير ممکن است، به علاوه وجود علل خاص و علل عام منجر به افزايش زمان انتظار بيماران می گرديد. به همين دليل پيشنهاد می شود قسمتهايی از فرآيند که به طور مشخص در افزايش زمان انتظار بيماران موثر است، بهبود يابد و نيز در زمينه رفع علل خاص که دارای اثر منفی در انتظار بيمار می باشند نيز اقدامات اصلاحی انجام گيرد.