|
|
1380/5/10، جلد ۳، شماره ۱، صفحات ۲۲-۲۸
|
|
|
| عنوان فارسی |
تحول در سازماندهی و طراحی بخش های مراقبت ويژه در بيمارستانهای مدرن امروز |
|
| چکیده فارسی مقاله |
تاکيد بر توجه بيشتر به بخش مراقبتهای ويژه بيانگر اين حقيقت است که بيمارستانها بيش از پيش به اين بخش نياز خواهند داشت. در سالهای اخير، بسياری از بيمارستانها، به تختهای بيشتری در بخش مراقبت ويژه مجهز شده اند. در اين بخش مراقبت پرستاری و تخصصی برای بيمارانی که زندگيشان در معرض تهديد قرار گرفته است، در نظر گرفته شده است. انوع و اشکال عمومی و عمده بخشهای مراقبت ويژه عبارتند از:
(MICU)بخش مراقبت های ويژه داخلی
(SICU) بخش مراقبتهای ويژه جراحی
(CCU) بخش مراقبتهای ويژه قلب و عروق
(PICU) بخش مراقبتهای ويژه کودکان
(NICU) بخش مراقبتهای ويژه نوزادان
بيمارستانها ممکن است بخش ويژه داخلی اعصاب، تومورشناسی و بخش مراقبتهای ويژه تنفسی نيز دارا باشند.بخش مراقبتهای ويژه داخلی: ممکن است بيماران را با مسائل خونريزی داخلی کليه يا بيماری مزمن دستگاه تنفسی بپذيرد. بخش مراقبتهای ويژه جراحی: بيماران بحرانی قبل از جراحی و بعد از جراحی را ميپذيرد و بيمارانی که پيوند اعضاء شده اند نيز در اين بخش تحت مراقبت قرار می گيرند. بخش مراقبتهای ويژه قلب و عروق: برای بيماران پيوند قلبی، حمله قلبی يا قربانيان تصادفات با مشکلات قلبی و عروقی يا بيمارانی که از بخش کتتريزاسيون قلبی مرخص شدهاند تخصيص يافته است.بخش مراقبتهای ويژه کودکان: به مراقبت کودکان از لحاظ پزشکی، جراحی و ساير عوارض درمانی ميپردازد.بخش مراقبتهای ويژه نوزادان: نوزادان نارس با نياز به مراقبت که با خطرات جدی مواجهاند تحت مراقبت قرار می دهد.بخش مراقبتهای ويژه از نظر مکانی نزديک بخش اورژانس و اعمال جراحی قرار دارد، تا امکان دسترسی سريعتر به هنگام انتقال بيماران وجود داشته باشد. تجهيزات عمده در سازماندهی بخش مراقبت ويژه عبارت است از: واحدهای الکترونيکی مراقبت از راه دور، که شامل نظارت بر اعمال حياتی با تلويزيون و مانيتور برای بيماران و لوازم احياء و حمايت از زندگی آنان می باشد. تعداد پرستاران برای مراقبت از بيماران در حدود امکانات تعيين می شود، که معمولاً نسبت يک پرستاری برای هر بيمار در نظر گرفته می شود. اين پرستاران از مهارتهای تخصصی مهمی بهرهمند ميباشند و برای اين منظور دوره آموزش لازم را گذراندهاند. در يک بررسی شتابزده، مشخص شده است، که بخش مراقبت ويژه محيطی پرتنش را برای پرستاران ايجاد می کند. بيشتر طرحهای بخش مراقبت ويژه، امکان استفاده از پرستاران را که قادر به مشاهده بيماران و مانيتورها باشد فراهم می آورد. طرحهای نيمدايرهای اطراف ايستگاه پرستاری به طور موثری مورد استفاده قرار گرفته است. به اين ترتيب چند اتاق کوچک اطراف مرکز پرستاری مستقر می باشد. در بيمارستانهای قديميتر، بخشهای مراقبت ويژه اغلب بزرگ و چند تختخوابی می باشند، با اين حال در بيمارستانهای مدرن، اطاقهای خصوصی زيبا با سقف خاص به اين بخش اختصاص يافته است، که اين ايستگاه پرستاری را نيز شامل می شود.دو مورد از عمدهترين، مشکلات بخشهای چند تختخوابی، فقدان آرامش لازم و نبود پنجره برای هر بيمار است. ترديدی نيست که بدون ديدن منظره آسمان، تشخيص شب و روز مشکل است، به همين جهت ميزان فعاليت بدن در 24 ساعت در بيماران مختل می شود.از سال ( 1977 )، قانون فدرال در آمريکا مقرر داشته است، که هر تخت بخشهای مراقبتهای ويژه بايد بطور مستقيم به نور طبيعی دسترسی داشته باشد. |
|
| کلیدواژههای فارسی مقاله |
|
|
| عنوان انگلیسی |
|
|
| چکیده انگلیسی مقاله |
|
|
| کلیدواژههای انگلیسی مقاله |
|
|
| نویسندگان مقاله |
4983--- |
|
| نشانی اینترنتی |
http://jhosp.tums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-25-192&slc_lang=fa&sid=fa |
| فایل مقاله |
فایلی برای مقاله ذخیره نشده است |
| کد مقاله (doi) |
|
| زبان مقاله منتشر شده |
fa |
| موضوعات مقاله منتشر شده |
|
| نوع مقاله منتشر شده |
|
|
|
|
برگشت به:
صفحه اول پایگاه |
نسخه مرتبط |
نشریه مرتبط |
فهرست نشریات
|
