زمينه و هدف: دوغ يکی از نوشيدنی های سنتی ايران و برخی ملل ديگر نظير اروپای شرقی، خاورميانه و آسيا به شمار می آيد. در گذشته دوغ به فراوردهای اطلاق می شد که پس از رقيق سازی ماست پر چرب با آب و جداسازی چربی آن با استفاده از مشک بر جای ميماند. امروزه دوغ از ويژگی های مشخص و استاندارد شده فيزيکی، شيميايی، فيزيکوشيميايی، ميکروبی و حسی برخوردار است. پژوهش حاضر به منظور بررسی کيفيت ميکروبی چهار نمونه تجاری معروف توليد شده در ايران صورت گرفت. روش بررسی: اين مطالعه به روش توصيفی- مقطعی انجام گرفت. به طور کلی 126 نمونه با استفاده از روش نمونه گيری تصادفی از فروشگاه های عرضه مواد غذايی تهيه گرديدند. برای جداسازی استافيلوکوکوس اورئوس از محيط بردپارکرآگار(تست شناسايی) و تست کواگولاز(تست تاييدی) استفاده گرديد. يافته ها: نتايج با استفاده از نرم افزار آماری SPSS و آزمون های آماری Test -T و ANOVA مورد تجزيه و تحليل قرار گرفتند. نتايج حاصل از تجزيه و تحليل اطلاعات حاکی از آن بود که اختلاف معنی داری بين ماه های بررسی شده، بين نمونه های تجاری و بين نوع دوغ ها از نظر ميزان آلودگی وجود داشت (0/05>p). نتيجه گيری: بر اساس نتايج اين مطالعه در دوغ های صنعتی پتانسيل به مخاطره افکندن سلامت مصرف کننده وجود دارد زيرا احتمال حضور آنتروتوکسين در دوغ صنعتی وجود دارد.