زمينه و هدف: پنتاکلروفنل (PCP) يک ترکيب آلی و از مشتقات فنلی و در دسته آلاينده های دارای اولويت است که حتی در غلظت های پايين هم دارای اثرات زيان‌آور بر روی انسان، حيوانات و گياهان است. بنابر اين ضرورت حذف PCP از آب و فاضلاب دارای اهميت زيادی است. هدف از انجام اين مطالعه بررسی کارايی بيومس قارچ آسپرژيلوس نيجر در جذب پنتاکلروفنل است. روش بررسی: اين مطالعه از نوع تجربی بوده و پس از طی مراحل مختلف آزمايش‌ها، انجام شد. سوش قارچ آسپرژيلوس نيجر شماره PTCC 5012 از مرکز کلکسيون قارچ ها و باکتری های صنعتی ايران تهيه گرديد. بعد از فعال‌سازی سوش قارچ در پليت های محيط کشت پتيتو دکستروز آگار به مدت 7 تا 10 روز در دمای C° 25 قرار داده شدند. بيومس قارچ آسپرژيلوس نيجر تهيه گرديد و سپس برای مطالعه جذب پنتاکلروفنل مورد استفاده قرار گرفت. برای سنجش پنتاکلروفنل از دستگاه کروماتوگرافی مايع با کارايی بالا استفاده شد. يافته‌ها: نتايج حاصل از اين مطالعه نشان داد که زمان تماس يک فاکتور مهم و اثر‌گذار در سرعت جذب پنتاکلروفنل است. بهترين زمان ماند در آزمايش h 2 انتخاب گرديد که پس از اين زمان درصد حذف افزايش چشمگيری نداشت. نتايج جذب پنتاکلروفنل در pH‌های مختلف نشان داد که راندمان جذب پنتاکلروفنل با افزايش pH و غلظت اوليه پنتاکلروفنل کاهش می يابد. اثر عوامل زمان تماس، pH و غلظت اوليه پنتاکلروفنل بر روی فرايند جذب معنی دار بود (0/001> P-value). نتيجه‌گيری: نتايج نشان می دهد که با افزايش زمان ماند در شرايط ثابت، راندمان جذب پنتاکلروفنل افزايش می يابد. همچنين در شرايط pH پايين بيومس اصلاح شده قارچ آسپرژيلوس نيجر می تواند جاذب خوبی برای پنتاکلروفنل باشد.