زمينه و هدف: غلظت آرسنيک در آب آشاميدنی به دليل اثرات مضر آن برروی سلامت انسان بسيار مورد توجه قرار گرفته است. هدف از اين تحقيق بررسی تاثير پوسته آهکی و پوسته آهکی مرجان دريايی پوشش داده شده با سولفات آلومينيوم به عنوان يک جاذب بر کارايی حذف آرسنيک از محيط های آبی است. روش بررسی: در اين تحقيق که در مقياس آزمايشگاهی انجام گرفته است، ابتدا طی مراحل متعددی گرانول مرجان آهکی با مش 30 تهيه شد سپس راندمان حذف آرسنات در شرايط مختلف و با تغيير فاکتورهای موثر شامل pH، زمان تماس و مقدار جاذب بدون پوشش و پوشش داده شده با سولفات آلومينيوم مورد بررسی قرار گرفت. همچنين دادههای حاصل از اين تحقيق با مدل لانگمير و فروندليچ و داده های سينتيک با مدل های pseudo- first order، pseudo- second order و modifited pseudo- first order تطبيق داده شده است. يافته ها: با افزايش pH محلول از 3 به 10 در غلظت 500 μg/L آرسنات و 5 g/L جاذب و زمان ماند 120 min کارايی حذف برای جاذب بدون پوشش و پوشش دار به ترتيب از 100% به 86/2% و 100% به 92/2% کاهش يافت. با افزايش مقدار اين دو ماده جاذب از 1 g/Lبه 5 و زمان ماند 120 min کارايی حذف به ترتيب از 76% به 99/2% و 66/3% به 91/1% افزايش يافت. کارايی حذف آرسنات با زمان تماس و مقدار جاذب رابطه مستقيم و با غلظت اوليه آرسنات و pH رابطه معکوس داشته است. همچنين کارايی حذف جاذب پوشش دار بيشتر از جاذب بدون پوشش است. بهترين مدل ايزوترم جذب در اين دو فرآيند برای آرسنات مدل لانگموير و سينتيک جذب با مدل درجه دوم بهتر توصيف شد. نتيجه گيری: با توجه به راندمان حذف مناسب، هزينه پايين فرآيند و عدم توليد مواد مضر برای محيط زيست می توان از مرجان های دريايی خليج فارس به عنوان يک جاذب در حذف آلاينده های محيط زيست مانند آرسنات استفاده نمود.