1391/7/10، جلد ۵، شماره ۲، صفحات ۱۳۳-۱۴۲

عنوان فارسی شناسايی منابع انتشار دی‌اکسين‌ها و فوران‌ها در ايران و تعيين سهم آنها در ميزان سرانه انتشار در سال ۱۳۸۸
چکیده فارسی مقاله

زمينه و هدف: دی‌اکسين‌ها ‌و فوران‌ها‌ ترکيباتی بسيار سمی و خطرناکند که از منابع طبيعی و فعاليت‌های انسان‌ توليد می‌شوند. اين ترکيبات به علت پايداری و نيمه عمر بالايی که دارند مدت زيادي در محيط باقی‌مانده و اثرات شديدی بر محيط ‌‌زيست و انسان‌ها برجاي می‌گذارند. هدف از اين مطالعه شناسايی منابع انتشار دی‌اکسين‌ها ‌و فوران‌ها‌ در ايران و تعيين سهم آنها در ميزان سرانه انتشار است.
روش بررسی: در اين مطالعه، ابتدا منابع انتشار دی‌اکسين‌ها ‌و فوران‌ها‌ شناسايی و سپس با مراجعه به سازمان‌های متولی، داده‌های مورد نياز جهت برآورد ميزان انتشار ‌از طريق پرسش‌نامه‌های مربوطه جمع‌آوری شد. سپس با استفاده از فاکتورهاي انتشار ارايه شده توسط برنامه محيط‌زيست سازمان ملل‌متحد، ميزان انتشار هرکدام از منابع برآورد ‌گرديد. جهت آناليز داده‌ها از نرم‌افزار Excel استفاده شد.
يافته‌ها: براساس نتايج حاصل ميزان انتشار دی‌اکسين‌ها ‌و فوران‌ها‌ در ايران در سال 1388 برابر 1957 g TEQ/yr بوده که از اين مقدار   g TEQ 8/705 وارد هوا شده و g TEQ 2/643 آن به صورت خاکستر باقی می‌ماند.
نتيجه‌گيری: سرانه انتشار دی‌اکسين‌ها ‌و فوران‌ها‌ در ايران  µg TEQ/capital 4/26 است و بيشترين ميزان توليد در ايران مربوط به‌ سوزاندن به‌طريقه روباز (g TEQ/yr 8/732) و توليد فلزات آهنی و غيرآهنی (g TEQ/yr 7/635) مانند مس، فولاد و آهن است

کلیدواژه‌های فارسی مقاله دیاکسین‌ها،فوران‌ها،منابع انتشار،ایران

عنوان انگلیسی Identification the Emission Sources of Dioxins  and Furans and Estimating their Contribution on Emission Rate  in Iran in 2010
چکیده انگلیسی مقاله

Background and Objective: Dioxins and Furans are dangerous and highly toxic compounds entering to the environment from natural and manmade sources. Having high stability and half-life, these compounds remain for a long period in the medium and bring about severe effects on human beings and the environment. The aim of this study was to identify dioxins and furans emission sources in Iran and to estimate their contribution in emission rate.
‌Materials and Methods: First, we identified the emission sources of dioxins and furans and then necessary data was gathered by referring to the authorized organizations and filling the prepared UNEP questionnaires. We used Excel software to analyze the data collected.
Results: According to the results obtained, total dioxins and furan emission in Iran in 2010, was 1957 g TEQ/yr; out of this amount, 705.8 g TEQ is emitted to the atmosphere and 643.2 g TEQ is residual ash. Therefore, dioxins and furans emission rate was 26.4 µg TEQ/capita in Iran. The most rates of emissions were associated with uncontrolled open burning (732.8 g TEQ/yr) and ferrous and nonferrous metal production (635.7 g TEQ/yr) such as cupper, iron, and steel.
Conclusion: Our findings showed that the emission rate of Dioxins and Furans is much higher in Iran compared with other countries and appropriate management strategies are required to control these dangerous pollutants.

کلیدواژه‌های انگلیسی مقاله Dioxins,Furans,Emission sources,Iran

نویسندگان مقاله 46480---46481---46482---46483---46484---

نشانی اینترنتی http://ijhe.tums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-25-21&slc_lang=fa&sid=fa
فایل مقاله فایلی برای مقاله ذخیره نشده است
کد مقاله (doi)
زبان مقاله منتشر شده fa
موضوعات مقاله منتشر شده General
نوع مقاله منتشر شده Research
برگشت به: صفحه اول پایگاه   |   نسخه مرتبط   |   نشریه مرتبط   |   فهرست نشریات