زمينه و هدف: جذب زيستی يک فناوری جديد و ارزان جهت حذف و بازيابی فلزات سنگين از محلول‌های آبی است. به منظور بررسی پتانسيل اين روش در حذف يون‌های نيکل، جذب زيستی نيکل از محلول‌های آبی توسط زيست‌توده‌ Cystoseira indica در يک ستون بستر ثابت بررسی شد. روش بررسی: ميزان جذب يون‌های نيکل توسط جاذب زيستی پروتونه شده در غلظت‌ و نرخ جريان‌های ورودی متفاوت، مورد بررسی قرار گرفت. هم‌چنين، منحنی شکست بدست آمده تحت يک شرايط آزمايشگاهی مشخص، با استفاده از مدل-های Thomas، Yoon & Nelson، Dose-Response و Belter مدل‌سازی شد. يافته‌ها: نتايج بدست آمده نشان داد افزايش غلظت ورودی به ستون از 58 تاmg/L 100، باعث افزايش نيروی محرکه‌ انتقال جرم شده و ظرفيت جذب جاذب از 55/84 بهmg/g95/69 افزايش می‌يابد. بررسی اثر نرخ جريان نشان داد هنگامی‌که فرآيند توسط انتقال جرم داخلی کنترل می‌شود، نرخ جريان‌های پايين مطلوب است. در مورد کنترل فرآيند توسط انتقال جرم خارجی، نرخ جريان‌های بالا باعث کاهش مقاومت لايه‌ نازک سيال اطراف جاذب شده و باعث افزايش انتقال جرم می‌شوند. مدل‌سازی داده‌های آزمايشگاهی، نشان داد مدل‌های فوق‌الذکر، به ويژه مدل Dose-Response، برای پيش‌بينی منحنی‌های شکست مناسب هستند. بررسی pH محلول خروجی از ستون نشان داد که مکانيسم تبادل يونی يکی از مکانيسم‌های اصلی در جذب زيستی نيکل توسط اين جاذب است. نتيجه‌گيری: نتايج اين پژوهش تکميل‌کننده‌ آزمايش‌های جذب ناپيوسته‌ تعادلی است. لذا، از نقطه‌نظر فرآيندی، اين زيست‌توده می‌تواند در ستون‌های جذب به عنوان جاذب يون‌های نيکل مطرح باشد.