زمينه و هدف: صنايع مختلفی نظير پتروشيمی، پالايشگاه نفت، داروسازی، پلاستيک، کاغذ، فولاد و رزين مقادير قابل-توجهی فنل و مشتقات آن را توليد می‌کنند. با توجه به اينکه فاضلاب‌های حاوی فنل دارای سميت بالا و قدرت تجزيه-پذيری کم هستند، بايد قبل از تخليه به محيط‌زيست، تصفيه شوند. بنابراين هدف از اين مطالعه، حذف فنل از محيط‌های آبی با استفاده از نانولوله‌های کربنی چندجداره است. روش بررسی: فرايند جذب در شرايط آزمايشگاهی با تأکيد بر اثر پارامترهای مختلفی چون زمان‌تماس (min 5 تا 120)،  (11وpH  (3،5،7،9، غلظت اوليه فنل (25،10،5و50mg/L) و يون‌های مداخله‌گر سولفات و کلرايد (mg/L 20 تا 200) بر فرايند جذب مورد بررسی قرار گرفت. به منظور تفهيم بهتر فرايند جذب، سينتيک و ايزوترم‌های جذب تعيين شد. يافته‌ها: نتايج نشان داد که حداکثر ظرفيت جذب در غلظتmg/L 50 فنل در طی زمان min 30 اتفاق می‌افتد. همچنين در pH بين 3 تا 9 تغيير محسوسی در جذب مشاهده نشد و در pH بيشتر از 9، جذب بطور ناگهانی کاهش يافت. وجود يون‌های سولفات و کلرايد، تأثيری بر فرايند نداشت. علاوه بر اين مشخص شد که سينتيک جذب از مدل سينتيک درجه دوم کاذب و داده‌های تعادلی از ايزوترم فروندليچ تبعيت می‌کند. نتيجه‌گيری: بر مبنای نتايج حاصل از اين مطالعه می‌توان اظهار نمود که نانولوله‌های کربنی چندجداره به دليل قابل استفاده بودن در محدوده وسيعی از pH، زمان کوتاه برای رسيدن به تعادل و همچنين عدم تأثير يون‌های مداخله‌گر بر فرايند جذب، قابليت خوبی درحذف فنل از محيط‌های آبی دارند.