1381/4/10، جلد ۱، شماره ۲، صفحات ۱۴۹-۱۵۲

عنوان فارسی اثر روزه داری در ماه مبارک رمضان بر روی قند خون در بالغين سالم
چکیده فارسی مقاله

مقدمه: اختلاف نظرهايی در باره اثر روزه داری در ماه مبارک رمضان بر غلظت سرمی گلوکز ناشتا (بدون تغيير، افزايش خفيف، کاهش خفيف) وجود دارد. اين مطالعه به‎منظور تعيين اثر روزه‎داری در ماه مبارک رمضان بر غلظت گلوکز سرمی ناشتا در بالغين سالم انجام مي‎شود.
روشها: مطالعه از نوع نيمه‎تجربی (قبل و بعد) بر روی 115 داوطلب سالم (67 مرد و 48 زن) که حداقل 25 روز در ماه روزه‏دار بوده‏اند صورت پذيرفت. نمونه‏ گيری از خون يک هفته پيش از شروع ماه رمضان در ساعت 7 صبح (پس از 8 ساعت ناشتايی)، روز 14 و 28 ماه رمضان (يک ساعت پيش از غروب آفتاب) انجام شد. مدت زمان روزه‏داری
5/05/11 ساعت بود. سنجش گلوکز پلاسما توسط روش آنزيمی بوده و تحليل آماری داده‏ها توسط paired t-test وآناليز واريانس با کمک نرم‏افزار SPSS نسخه 10.0 به‎عمل آمد.
يافته‎ها: غلظت سرمی گلوکز ناشتا از mg/dl0/94/88 به mg/dl3/154/75 در روز 14 و به mg/dl7/79/62
(001/0p<) در پايان ماه رمضان کاهش يافت. تغييرات غلظت هم در مردان (mg/dl8/85/87 به mg/dl4/68/60) (001/0p<) و هم در زنان (mg/dl3/97/89 به mg/dl4/87/65) (001/0p<) مشاهده شد. کاهش کالری دريافتی نيز در تمام افراد مشاهده گرديد (001/0p<) و تغييرات آن رابطه مستقيمی با کاهش گلوکز در تمام جمعيت مورد مطالعه داشت (01/0p<).
نتيجه‎گيری: غلظت سرمی گلوکز ناشتا به‎دنبال روزه‏داری در ماه رمضان کاهش مي‏يابد و اين تغييرات با کاهش کالری دريافتی نيز همراه هستند. به‎نظر نمي‎رسد که روزه‏داری در ماه مبارک رمضان عوارض ناخواسته جدی بر قندخون در افراد سالم داشته باشد.

کلیدواژه‌های فارسی مقاله روزه‎داري اسلامي، ماه رمضان، گلوكز پلاسما

عنوان انگلیسی EFFECT OF RAMADAN FASTING ON BLOOD GLUCOSE IN HEALTHY ADULTS
چکیده انگلیسی مقاله Introduction: There is as yet no consensus as to the effect of Ramadan fasting on fasting blood glucose. We carried out a study to help clarify the situation.
Methods: This was a semi-experimental (pre- and post-) study of 115 healthy volunteers (67 men and 48 women), who fasted for at least 25 days during Ramadan. Blood samples were taken 7 days before Ramadan (at 7am after a 8-hour overnight fast), and on the 14th and 28th days of Ramadan (1 hour before sundown). The mean duration of daily fasting was 11.5±0.5 hours. Plasma glucose was measured by an enzymatic assay. Statistical analysis was by the paired-t and ANOVA functions on SPSS10.0 software.
Results: Fasting plasma glucose in the group as a whole decreased from 88.4±9.0mg/dl pre-Ramadan to 75.4±15.3mg/dl on day 14 and 62.9±7.7mg/dl on day 28 (p<0.001). Both men [87.5±8.8mgdl (pre-Ramadan)  60.8±6.4mg/dl (day 28)] and women [89.7±9.3mgdl (pre-Ramadan)  65.7±8.4mg/dl (day 28)] experienced a significant decrease in fasting plasma glucose levels (p<0.001 in both). There was a reduction in calorie intake during Ramadan in every volunteer (p<0.001), and there was a direct correlation between reduction in calorie intake and fasting plasma glucose (p<0.01).
Conclusion: Fasting plasma glucose decreases with Ramadan fasting and is associated with a reduction in calorie intake. The decrease in plasma glucose does not seem to be accompanied by any serious adverse effects in healthy volunteers, however.
کلیدواژه‌های انگلیسی مقاله Islamic fasting,Ramadan,plasma glucose

نویسندگان مقاله 5065---5066---5067---5068---5069---5070---

نشانی اینترنتی http://ijdld.tums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-25-487&slc_lang=fa&sid=fa
فایل مقاله فایلی برای مقاله ذخیره نشده است
کد مقاله (doi)
زبان مقاله منتشر شده fa
موضوعات مقاله منتشر شده General
نوع مقاله منتشر شده Research
برگشت به: صفحه اول پایگاه   |   نسخه مرتبط   |   نشریه مرتبط   |   فهرست نشریات