1388/5/10، جلد ۷، شماره ۱، صفحات ۲۷-۳۴

عنوان فارسی طول عمر بعد از عود بيماران مبتلا به سرطان معده‌ی جراحی شده و عوامل مؤثر بر آن
چکیده فارسی مقاله زمينه و هدف: سرطان معده همانند تمام سرطان‌های ديگر بر اثر رشد خارج از کنترل بافت‌های سرطانی به وجود می‌آيد و با وجود اينکه روش‌های مختلف درمانی از قبيل جراحی، راديوتراپی، و شيمی درمانی و چند روشِ درمانی توأم برای اين بيماری وجود دارد، ولی باز هم عود بيماری و مرگ بر اثر بيماری امکان‌پذير است. بر اساس نتايج گزارش کشوری ثبت موارد سرطان در ايران، مرگ به دليل سرطان معده در رتبه اول مرگ و ميرهای ناشی از انواع سرطان‌ها قرار دارد. اين مطالعه با هدف تعيين بقای 2 ساله بعد از عود بيماران مبتلا به سرطان معده‌ی جراحی شده در مهمترين مرکز درمان سرطان ايران (انستيتو کانسر) و بررسی عوامل مؤثر بر آن طراحی و اجرا شده است.
روش کار: در اين مطالعه 330 بيمار مبتلا به سرطان معده که در فاصله زمانی 1374 تا 1378 به انستيتو کانسر مجتمع بيمارستانی امام خمينی(ره) مراجعه کرده و تحت عمل جراحی قرار گرفته‌اند، مورد بررسی قرار گرفت. با استفاده از زمان عود بيماری و زمان مرگ بر اثر بيماری، طول عمر بعد از عود بيماران مورد نظر تعيين شد. چون طول عمر مورد نظر، زمان سپری شده بين دو پيشامد عود بيماری و مرگ بر اثر بيماری در نظر گرفته شده و هر دو پيشامد می‌توانند دچار ناتمامی شوند، داده‌های مورد استفاده دارای ويژگی ناتمامی دو سويه هستند. بعد از مشخص شدن طول عمر، اثر متغيرهای فردی مانند سن، جنس، و اطلاعاتی در مورد بيماری مانند محل درگيری، تشخيص پاتولوژی، متاستاز به گره‌های لنفاوی، متاستاز به کبد، متاستاز دوردست و مرحله بيماری (Stage) بر طول عمر بعد از عود بيماران با استفاده از مدل مخاطرات متناسب کاکس (Cox proportional hazards model) مبتنی بر ناتمامی دوسويه مورد ارزيابی قرار گرفت، و سطح معنی داری 05/0 در نظر گرفته شد.
نتايج: احتمال بقای دو ساله بعد از عود بيماران مبتلا به سرطان معده مورد بررسی 15%، و ميانه طول عمر پس از عود 15/10 ماه بوده است. نتايج آزمون‌های يک متغيره، که برای بررسی اثر مجزای متغيرهای مختلف بر طول عمر بعد از عود بيماران انجام شد، نشان می‌دهد سن، جنس، محل درگيری، تشخيص آسيب شناسی، متاستاز به گره‌های لنفاوی، متاستاز به کبد و متاستاز دوردست اثر معنی‌داری بر طول عمر بعد از عود بيماران نداشته است. اما متغير مرحله بيماری به طور معنی‌داری بر طول عمر بعد از عود بيماران موثر بوده‌ است. بررسی همزمان اثر متغيرهای مختلف بر احتمال بقای بعد از عود بيماران با استفاده از مدل مخاطرات متناسب کاکس برای داده‌های با ويژگی ناتمامی دو سويه نشان داد که متغيرهای سن، جنس و تشخيص آسيب شناسی به ترتيب بيشترين تأثير را بر بقای بعد از عود بيماران دارند.
نتيجه گيری: بقای دو ساله بعد از عود مبتلايان به سرطان معده بسيار اندک است. بيمارانی که در مراحل انتهايی بيماری جهت درمان مراجعه ميکنند به درمانهای بکار گرفته شده پاسخ مناسبی نمی دهند و با عود بيماری روبرو خواهند شد و متاسفانه طول عمر پس از عود آنان بسيار کوتاه و دارای ميانه 15/10 ماه است.

کلیدواژه‌های فارسی مقاله بقا،سرطان معده،طول عمر بعد از عود،داده‌های ناتمام دو سویه،مدل مخاطرات متناسب کاکس

عنوان انگلیسی Postoperative survival after relapsing in gastric cancer patiens and factors related to it
چکیده انگلیسی مقاله

Background and Aim: Like other cancers, gastric cancer is due to uncontrolled growth of tissues. Although there are different therapy methods to treat it, such as surgery, radiation therapy, chemotherapy, and multimodality therapy, relapse and death may occur. Reports show that in Iran gastric cancer is the first cause of death among deaths due to cancers. The purpose of this study was to determine the two-year survival rate after relapsing and its associated factors among gastric cancer patients who had undergone surgical treatment in Iran Cancer Institute, one of the most important cancer treatment centers in Iran.

Methods and Materials: A total of 330 patients with gastric cancer who had been admitted to and operated on at the Iran Cancer Institute between January 1996 and April 2000 were enrolled in this study. The patients' life expectancy after relapse was determined. Survival was defined as the elapsed time between the two successive events, relapse and death, neither of which can be determined exactly; therefore the data are doubly censored failure time data. Thus, the relationships between life expectancy at relapse and such variables as age, gender, and factors related to the disease, such as the cancer site, pathologic type, stage, and sites of metastases were determined using the Cox proportional hazards model.

Results: The two-year survival rate after relapsing and the median life expectancy after relapsing were 15% and 10.15 months, respectively. Univariate analysis showed that except disease stage, no other variable (age, gender, cancer site, pathologic type and sites of metastases) affected life expectancy after relapsing significantly. The Cox proportional hazards model for doubly censored failure time data showed that age, gender, and pathologic type had the highest influence, in a decreasing order, on the rate of survival after relapsing.

Conclusion: Two-year survival rate after relapsing is very low in gastric cancer patients. One of the most important reasons seems to be delayed consultation and diagnosis. Most patients seek medical advice first with the disease in the late stages, when most have lymph node, liver or even distant metastasis which makes treatment even more complex, and when the risk of relapse and death would be increased. Thus, early diagnosis and therapy for a common stomach illness could help prevent a potential gastric cancer.

کلیدواژه‌های انگلیسی مقاله Survival, Gastric cancer,Life expectancy after relapsing,censored failure time data,Cox proportional hazards model

نویسندگان مقاله 46932---46933---46934---46935---

نشانی اینترنتی http://sjsph.tums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-25-123&slc_lang=fa&sid=fa
فایل مقاله فایلی برای مقاله ذخیره نشده است
کد مقاله (doi)
زبان مقاله منتشر شده fa
موضوعات مقاله منتشر شده General
نوع مقاله منتشر شده Research
برگشت به: صفحه اول پایگاه   |   نسخه مرتبط   |   نشریه مرتبط   |   فهرست نشریات