اين پژوهش بمنظور ارزيابی اثرات توام صدا و حلال آلی تولوئن بر روی قدرت شنوايی کارگران، در دو کارخانه کفش سازی در تهران انجام گرفته است. از اين دو کارخانه 64 کارگر انتخاب شدند که در سه گروه در معرض صدا (33 نفر)، در معرض تولوئن (5 نفر) و در معرض صدا و تولوئن (26 نفر) قرار داشتند. تراکم تولوئن در منطقه تنفسی کارگران و تراز کلی و تراز معادل نيم ساعته صدا اندازه گيری گرديد. دز صدای شنيده شده توسط کارگران در طول شيفت کار محاسبه و شنوايی کارگران در فرکانس های 500 الی 4000 هرتز اندازه گيری شد و از روی نتايج شنوايی سنجی پس از تصحيح سن، ميزان معلوليت توام دو گوش از راه هوايی و استخوانی محاسبه گرديد. نتايج بررسی نشان داد که ارتباط معنی داری بين افت شنوايی ناشی از مواجهه با صدا و همچنين ناشی از مواجهه با صدا و تولوئن وجود دارد (P<0.05). گروهی که در معرض صدا و تولوئن بودند نسبت به گروهی که در معرض صدا بودند، افت شنوايی و معلوليت شنوايی بيشتری را نشان دادند. اين بررسی نشان می دهد تولوئن با تاثير بر سيستم شنوايی سبب افت شنوايی بيشتری در فرکانس های ميانی می شود.