در يک مطالعه توصيفی-تحليلی (مقطعی)، پايش رشد 1642 کودک 5-0 سال در 94 روستای دارای خانه بهداشت تحت پوشش مراکز بهداشتی درمانی اسلامشهر، ری و قم مورد بررسی و تجزيه و تحليل قرار گرفت. اطلاعات مورد نياز از طريق پرسشنامه و با استفاده از پرونده خانوار جمع آوری شد. شاخص های وزن بايسته برای سن، جهت سنجش کم وزنی، وزن بايسته برای قد، جهت سنجش لاغری و قد بايسته برای سن جهت سنجش از رشد بازمانده با استفاده از معيار Z جهت بررسی وضعيت تغذيه کودکان بکار برده شد. تجزيه و تحليل داده ها نشان داد 5.4% از کودکان دچار کم وزنی بودند (1.6%، 4.4% و 6.6% بترتيب در اسلامشهر، شهرستان ری و قم). همچنين 4.5% از کودکان دچار لاغری بودند (6.3%، 2.2% و 5% بترتيب در اسلامشهر، شهرستان ری و قم) و 24.4% از کودکان دچار از رشد بازماندگی بودند (11.5%، 19.1% و 28.6% بترتيب در اسلامشهر، شهرستان ری و قم). در مورد متغيرهای مستقل و ميزان سوء تغذيه، بين کم وزنی با دفعاتی که منحنی رشد افت داشته (P=0.01)، دفعات ثابت ماندن منحنی رشد (P=0.003)، رتبه تولد (P=0.009)، مدت زمان تغذيه با شير مادر (P=0.0005) و مدت زمان تغذيه انحصاری با شير مادر (P=0.005) در کودکان تحت مطالعه در قم ارتباط معنی دار آماری وجود دارد.