در سالهای اخير الگوی مرگ و مير در ايران تغيير يافته و سرطانها نقش عمده تری را به خود اختصاص داده اند. گزارشهای مختلف نشان داده است که سرطان معده در ايران وفور بالايی دارد، و در مردان در مرتبه دوم و در کل در رتبه چهارم قرار دارد . اين مطالعه با هدف تعيين بقای 5 ساله مبتلايان به سرطان معده جراحی شده در مهمترين مرکز درمان سرطان ايران (انستيتو کانسر) و بررسی برخی عوامل موثر بر آن طراحی و اجرا شده است. در اين مطالعه ما 330 بيمار مبتلا به سرطان معده را که از ابتدای سال 1374 تا فروردين 1378 در بخشهای جراحی انستيتو کانسر ايران بستری و تحت عمل جراحی قرار گرفته بودند ، مورد بررسی قرار داديم. طول عمر اين بيماران پس از عمل جراحی تعيين شد ، و اثر متغيرهای فردی مانند سن (در هنگام جراحی) ، جنس ، و اطلاعاتی در مورد بيماری مانند محل درگيری ، نوع پاتولوژی، مرحله پيشرفت بيماری (Stage) ، وجود متاستاز و محل متاستاز بر طول عمر بيماران مورد ارزيابی قرار گرفت. احتمال بقای 5 ساله بيماران مورد بررسی 6/23 % ، و ميانه طول عمر در اين بررسی 90/19 ماه بوده است . آزمونهای يک متغيره نشان داد که جنس بيماران ، محل درگيری ، نوع پاتولوژی اثر معنی داری بر طول عمر بيماران نداشته است . اما احتمال بقای 5 ساله با افزايش سن بيماران بطور معنی داری کاهش می يابد ، و همانگونه که انتظار می رفت آنهايی که دچار متاستاز بوده اند بطور معنی داری احتمال بقای 5 ساله کمتری داشته اند ، و مرحله بيماری نيز بطور معنی داری بر طول عمر بيماران موثر بوده است (001/0 p< ). بررسی همزمان اثر متغيرهای مختلف بر احتمال بقای بيماران با استفاده از مدل مخاطرات متناسب کاکس نشان داد که متغيرهای سن ، متاستاز دوردست و مرحله بيماری بر شانس زنده ماندن بيماران تاثيرگذار بوده اند. بقای 5 ساله مبتلايان به سرطان معده در ايران اندک است . به نظر می رسد يکی از مهمترين دلايل پايين بودن شانس زنده ماندن اين بيماران دير مراجعه کردن بيماران برای تشخيص و درمان است . اکثر بيماران در مراحل نهايی بيماری مراجعه می کنند و در اين وضعيت اکثرا دچار متاستازهای غدد لنفاوی ، کبد و حتی دوردست هستند که در نتيجه درمان آنها مشکل تر خواهد شد .بنابر اين آموزشهای فراگير از طريق رسانه های عمومی در مورد علائم اوليه اين بيماری و نيز انجام معاينات دوره ای ضروری است .