1386/2/11، جلد ۵، شماره ۳، صفحات ۱-۱۳

عنوان فارسی ارتباط پلی مورفيسم ۳\'UTR(۱۴۸۴insG) از ژن پروتئين تيروزين فسفاتاز B۱ با بيماری ديابت نوع۲ ، مقاومت به انسولين و چاقی در يک جمعيتی از تهران
چکیده فارسی مقاله

زمينه و هدف: بيماری ديابت نوع2 شايع ترين بيماری متابوليکی بوده که عوامل محيطی و ژنتيکی در بروز آن نقش دارند. علت اين بيماری عدم کارايی ترشح و عمل انسولين می باشد ودر واقع چنين به نظر می رسد که ديابت نوع2 آخرين مرحله سير مقاومت به انسولين است. مقاومت به انسولين يک وضعيت پاتولوژيک است که سلول های هدف به ويژه سلول های بافت چربی و عضلانی نسبت به مقدار نرمال انسولين خون کاهش پاسخ دارند. در ميان ژنهای کانديد، پروتئين تيروزين فسفاتاز- (PTP1B) B1 که مهار کننده مسير سيگنالينگ انسولين و لپتين می باشد، يکی از ژنهای مهم ميباشد. هدف اين تحقيق بررسی ارتباط پلی مورفيسم 3'UTR(1484insG) از ژن PTP1B با بيماری ديابت نوع2،مقاومت به انسولين و فاکتورهای بيوشيميايی مرتبط با آن و چاقی می باشد .
روش کار : مطالعه بر روی 264 فرد با گلوکز ناشتای نرمال و 71 فرد مبتلا به ديابت نوع2 ازيک جمعيت شهری تهران انجام شد، ابتدا اطلاعات تن سنجی و دموگرافيک کليه داوطلبين گردآوری شده و سپس تست تحمل گلوکز با 75گرم گلوکز خوراکی بر روی تمامی افراد غيرديابتی انجام پذيرفت . پس از اخذ نمونه و انجام آزمايشات بيوشيميايی، بر اساس معيار سازمان بهداشت جهانی(WHO)، افراد غير ديابتی و ديابتی نوع2 شناسايی شدند. ميزان مقاومت به انسولين بر اساس معيار HOMA-IR محاسبه گرديد.. برای شناسايی اين پلی مورفيسم( 3'UTR(1484insG) ) تکنيک PCR-RFLP انجام شد
نتايج : در اين مطالعه فراوانی اللی پلی مورفيسم 1484insG در بين افراد غيرديابتی و بيماران ديابتی نوع2، به ترتيب 8/3% و 3/6% می باشد (192/0 p =). در اين تحقيق افراد غير ديابتيک دارای اين پلی مورفيسم مقادير بالاتری را در مورد فاکتورهای شاخص توده بدنی (01/0 p =)، کلسترول (07/0 p =)، فشار خون دياستوليک (002/0 p =) و شاخص HOMA-IR(04/0 p =) در مقايسه با افراد با الل طبيعی، نشان داده اند. شيوع مقاومت به انسولين (357/2

نتيجه گيری : افرادی که ناقل 3'UTR(1484insG) از ژن PTP1B هستند، افراد هيپرانسولينميک می باشند و افزايش معنی داری در بعضی فاکتورهای بيوشيميايی مرتبط با سندروم متابوليک نشان می دهند. نتايج اين مطالعه شواهدی را فراهم می سازد که پلی مورفيسم 3'UTR(1484insG) در جمعيت ايرانی با مقاومت به انسولين ارتباط دارد و احتمال دارد که در سوق دادن افراد به سمت بيماری ديابت نوع2 و سندرم متابوليک نقش داشته باشد. جهت شناسايی نقش بيشتر اين پلی مورفيسم، بررسی آن در يک جمعيت بزرگتر کمک شايان توجهی خواهد نمود.

کلیدواژه‌های فارسی مقاله مقاومت به انسولین،3UTR،شاخص برآوردی مقاومت به انسولین(HOMA،IR)،،پلی مورفیسم،پروتئین تیروزین،فسفاتاز،1

عنوان انگلیسی Studying the 3\'UTR (1484insG) polymorphism of PTP1B gene in insulin-resistant and type 2 diabetic subjects
چکیده انگلیسی مقاله

Background and Aim: Type 2 diabetes mellitus is a heterogeneous disorder resulting from a combination of genetic and environmental factors which contribute to pathogenesis by influencing beta cell function and tissue insulin sensitivity. Protein tyrosine phosphatase 1B (PTP1B)" efficiently dephosphorylates the insulin receptor and attenuates insulin signaling. Recently, a 1484insG variant of the PTP1B gene was linked to increased risk of the metabolic syndrome in an Italian population, but this was not confirmed in subsequent studies. The purpose of this research was to investigate the association of 1484insG polymorphism of the PTP1B with obesity, insulin resistance, type 2 diabetes and other cardiovascular-related traits in an Iranian population.

Materials and Methods: The genotypes of 1484insG variant were determined by the PCR-RFLP method in 242 unrelated subjects, including 171 individuals with normal glucose tolerance and normal fasting glucose levels, and 71 type 2 diabetics. Insulin resistance was assessed using the homeostasis assessment model.

Results: The allelic frequency of the 1484insG polymorphism among type 2 diabetic patients and non-diabetic individuals was 6.3% and 3.8%, respectively (p=0.205). None of the subjects were homozygous for the 1484insG allele. Concerning quantitative traits in non-diabetic subjects, carriers of 1484insG allele had significantly higher body mass index (p=0.01), diastolic blood pressure (p=0.012), and HOMA-IR (p= 0.041) levels compared to those carrying the wild-type genotype. In type 2 diabetics, carriers of 1484insG allele had only significantly higher HOMA-B (P= 0/04) level compared to the individuals with the wild-type genotype.

Conclusion: Our results from a sample of Iranian type 2 diabetes cases and controls provide evidence that the 1484insG genotype of the PTP1B gene may be associated with obesity and insulin resistance.

کلیدواژه‌های انگلیسی مقاله Insulin resistance,3'UTR,HOMA-IR,Polymorphism,PTP1B

نویسندگان مقاله 47488---47489---47490---47491---47492---47493---

نشانی اینترنتی http://sjsph.tums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-25-163&slc_lang=fa&sid=fa
فایل مقاله فایلی برای مقاله ذخیره نشده است
کد مقاله (doi)
زبان مقاله منتشر شده fa
موضوعات مقاله منتشر شده General
نوع مقاله منتشر شده Research
برگشت به: صفحه اول پایگاه   |   نسخه مرتبط   |   نشریه مرتبط   |   فهرست نشریات