جهت بررسی و تعيين درصد آلودگی به انگل های روده ای کلا 1535 نمونه مدفوع که 966 مورد مربوط به مناطق شهری 569 مورد نيز به مناطق روستايی تعلق داشت جمع آوری و به روش مستقيم و فرمل-اتر و 143 نمونه نيز به روش چسب اسکاچ از کودکان 6-1 سال جمع آوری و مورد آزمايش قرار گرفت. اين مطالعه به شکل توصيفی-تحليلی و از نوع مطالعات مقطعی بوده است. 53.2% از افراد آلودگی به انگل های روده ای داشتند. ابتلا به انگل های پاتوژن روده ای در افراد مورد مطالعه 30.6% بود. درصد فراوانی آلودگی به آنتامباهيستوليتيکا/ديسپار 9.6%، آنتامباکلی 16%، آنتامباهارتمانی 7%، آندوليماکس نانا 2.6%، يدامبابوچلی ای 1.8%، دی آنتامبافراژيليس 1.5%، کيلوماستيکس مسنيلی 0.4%، ژيارديالامبليا 18.8%، بلاستوسيستيس هومينيس 16.5%، ديکروسوليوم دندريتيکوم 0.1%، تنياساژيناتا 0.2%، هيمنولپيس نانا 1.4%، آسکاريس لامبريکوئيدس 0.3%، اکسيور به روش چسب اسکاچ در نزد کودکان 6-1 سال 28.7% به روش فرمل-اتر در مابقی نمونه ها 0.7%، تريکوسترونژيلوس 0.1%، استرونژيلوئيدس استرکوراليس 0.3% و تريکوريس تريکيورا 0.1% بود. بين افراد روستايی با 4.9% آلودگی کرمی و افراد شهری با 2.1% آلودگی کرمی اختلاف معنی دار آماری مشاهده شد. همچنين بين مردان با 11% آلودگی و زنان با 7.1% آلودگی به آنتامباهيستوليتيکا اختلاف معنی دار آماری وجود داشت. سير نزول آلودگی به ژيارديا و سير صعودی آلودگی به آنتامباهيستوليتيکا با افزايش سن محسوس بود.