زمينه و هدف: بيماری مولتيپل اسکلروز (ام اس) يک بيماری مزمن و التهابی مخرب است که با ادامه زندگی منافاتی ندارد، اما می تواند در کيفيت زندگی بيماران بسيار موثر باشد. هدف از اين پژوهش تعيين کيفيت زندگی بيماران مبتلا به ام اس و عوامل مرتبط با آن است.

  روش کار : اين مطالعه مقطعی بر رو ی 172 ب يمار مراجعه کننده به انجمن ام اس ايران (تهران) به مدت 10 ماه، طی نمونه گ ی ر ی در دسترس و به صورت مصاحبه ­ ا ی انجام شد. ابزار جمع آور ی اطلاعات، پرسشنامه MSQOL-54 بود. داده ­ ها با کارگ ی ر ی آزمون ­ ها ی توص ی ف ی و تحل ی ل ی مانند مدل رگرس ی ون خط ی چندگانه تجز ی ه و تحل ی ل شد.

  نتايج: ميانگين سنی بيماران 6/9 ± 8/34 سال بود. تجزيه و تحليل 14حيطه فرعی پرسشنامه کيفيت زندگی نشان داد که بيشترين امتياز ميانگين کيفيت زندگی مربوط به حيطه عملکرد اجتماعی(21 ± 7/71) و کمترين مربوط به حيطه محدوديت نقش به علت مشکلات جسمانی (4/39 ± 2/44 ) بود. نتايج مدل رگرسيون نشان داد که سن رابطه معکوسی معنی داری با حيطه ترکيبی سلامت جسمانی داشته است و تنها متغير معنی دار بر حيطه ترکيبی سلامت روحی-روانی، متغير مساحت محل مسکونی بود (001/0 > p ).

  نتيجه گيری : مطالعه نشان ميدهد که متغيرهای جمعيت شناختی، طبی و اقتصادی از عوامل مرتبط بر ابعاد کيفيت زندگی بيماران مولتيپل اسکلروز می ­ باشند. شناسايی عوامل مرتبط بر کيفيت زندگی اين بيماران می تواند در پيشگويی کيفيت زندگی آنان کمک کننده باشد. در طراحی برنامه ­ های مداخله ­ ای موثر در جهت افزايش کيفيت زندگی بيماران ام اس متغيرهای تأثير گذار بر کيفيت زندگی بايد مورد هدف باشند .