زمينه و هدف: در بسياری از مطالعات پزشکی، همراه با داده­های طولی که مرتباً تحت يک دوره زمانی معين اندازه­گيری مي­شوند، اطلاعات مربوط به بقا، نيز جمع آوری می گردد. در چنين شرايطی استفاده از مدل هايی مثل مدل آميخته خطی يا روش GEE برای داده های طولی ومدل کاکس برای داده های زمان تا رخداد، به دليل عدم برقراری پيش فرض های لازم امکان پذير نمی باشند. در مقابل، مدل های توأم جهت در نظر گرفتن 1- خطای اندازه گيری متغير وابسته به زمان 2- داده های گمشده جزئی يکنوا بعد از رخداد پيشامد و3- رابطه توأم پاسخ های طولی وبقا به طور همزمان، معرفی می شوند. جهت بررسی بقا بيماران، مدل توأم مد نظر در اين پژوهش طی فرآيندی پاسخ طولی(کراتيينين) را به صورت يک متغير وابسته به زمان همراه با ساير متغير های مستقل در مدل بقا قرار می دهد .

  روش کار: اين پژوهش شامل اطلاعات 417 نفر از مبتلايان به نارسايی مزمن کليه تحت درمان با روش دياليز صفاقی بود. بيماران از سال 1376 تا ابتدای سال 1388 به سه مرکز درمانی (شريعتی، مدرس و شفا) درشهر تهران مراجعه نمودند . در اين مطالعه، داده های طولی و متغيرهای وابسته به زمان مورد استفاده قرار گرفته، لذا برای هر فرد متغيرهای مختلفی در زمان های معين اندازه گيری گرديد. در ابتدا برخی اطلاعات از پرونده بالينی بيماران جمع­آوری گرديد، سپس با بکارگيری مدل توأم به تعيين عوامل مؤثر بر روی بقا بيماران دياليز صفاقی پرداخته شد. يافته­ها با آناليز ابتدايی (کاکس تعميم يافته) مقايسه گرديد. جهت تحليل داده­ها از نرم افزار R استفاده وسطح معني­داری 05/0 در نظرگرفته شد.

  نتايج: با بکار گيری مدل توأم، متغير های جنسيت، سن، ديابت، فشار خون دياستوليک، هموگلوبين، اوره ، LDL وکراتينين معني­دار مي­باشند؛ در مدل کاکس تعميم يافته تنها متغيرهای سن وفشار خون دياستوليک به عنوان عوامل موثر بر ريسک رخداد مرگ بيماران به شمار می آيند.

  نتيجه گيری: مدل توأم، عوامل موثر بردو پاسخ را به طور همزمان مورد بررسی قرار مي­دهد. همچنين داده­های گمشده ای که به علت رخداد يک پيشامد بوجود آمده و متغير های مستقل که با خطای اندازه­گيری روبرو هستند را نيز مد نظر قرار مي­دهد. بنابراين در چنين مواردی استفاده از مدل های توأم که منجر به نتايج بهتر و بالا رفتن آگاهی در مورد بيماری می گردد ضروری می باشد.