متعاقب ادغام معاونت های بهداشتی و درمان و دارو در سطح وزارتخانه و ايجاد معاونت جديد سلامت، بحث ضرورت ادغام اين معاونت ها در سطح دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی تهران نيز مطرح شده بود. در اين تحقيق نظرات و ديدگاه های صاحب نظران مختلف پيرامون جنبه های مختلف اين امر بررسی و جمع بندی گرديده است. پژوهش از نوع دلفی بوده و در آن از ديدگاه های صاحب نظران، محققان، مديران و کارشناسان داخل و خارج دانشگاه استفاده شده است. در مجموع از 52 نفر بعنوان صاحب نظر جهت شرکت در مطالعه دعوت بعمل آمد که از اين ميان 42 نفر در مطالعه شرکت کردند. انتخاب صاحب نظران با استفاده از روش Expert panel صورت پذيرفت. مطالعه در سه دور انجام شد و در دور سوم توافق بين شرکت کنندگان و تعيين ديدگاه آنان نسبت به جنبه های مختلف ضرورت و امکان ادغام مورد سنجش قرار گرفت. برای سنجش توافق از روش ليکرت استفاده شد و چنانچه حداقل دو سوم صاحب نظران با موضوعی موافقت يا مخالفت داشتند بعنوان اتفاق نظر در زمينه فوق درنظر گرفته شد. در نهايت در 27 مورد از مجموع 36 موردی که در دور نهايی مطرح شده بود توافق نسبی حاصل شد. شرکت کنندگان در مجموع با ضرورت ادغام موافقت داشته و در خصوص جنبه های مختلف آن مهمترين يافته ها عبارت بود از: ادغام از نقطه نظرهای سنخيت وظايف دو حوزه، تقويت تفکر جامعه نگری، تجربه انحلال سازمان های منطقه ای بهداشت و درمان، افزايش بهره وری، همسويی با وزارت بهداشت، افزايش کيفيت، اصلاح ساختار اداری ضرورت داشته و مشکلاتی از نظر شيفت منابع بطرف درمان و نيز کاهش سهم بهداشت و درمان بعلت کاهش تعداد نمايندگان آن در هيات رئيسه رخ نخواهد داد. همچنين شرکت کنندگان در خصوص امکان ادغام به توافق نسبی مثبت دست يافته و معتقد بودند نگرش نيروی انسانی نسبت به ادغام، جامه نگر نبودن اساتيد و دانشجويان پزشکی و مقدور نبودن ادغام در کليه زمينه ها امکان ادغام را منتفی نمی سازد. در مورد تسهيل عمل دولت به تعهدات جهانی خود، تاثير ادغام بر انگيزه نيروی انسانی، عدم توانايی سيستم مديريت دانشگاه در برانگيختن انگيزه کارکنان برای ادغام، روشن نبودن اهداف ادغام و عدم امکان ادغام در تمام زمينه ها، توافق قابل ملاحظه ای بين شرکت کنندگان مشاهده نشد.