بدون شک موفقيت هر سازمانی در گرو وجود يک نظام ارزشيابی و نظارت کارآمد و با کفايت است. در واقع ارزشيابی يکی از مهمترين عناصر فرآيند مديريتی را تشکيل می دهد و فقدان يک سازوکار ارزشيابی موثر در يک بيمارستان، به لحاظ اهميت بالای اين سازمان، نه تنها به افزايش هزينه های درمانی خواهد انجاميد، بلکه بخاطر غفلت در ارائه صحيح مراقبت، سلامت کل جامعه را نيز به مخاطره خواهد انداخت. لذا با عنايت به اهميت فرايند ارزشيابی و تاثير آن در بهبود عملکرد بيمارستان، پژوهش حاضر به بررسی سطح ادراک و انتظار مديران و هيات تصميم گيری بيمارستان های استان همدان از نظر ارزشيابی بيمارستان ها و تعيين شکاف موجود پرداخته است. مشخصات پژوهش: اين پژوهش از نوع کاربردی (Applied) بوده که به روش مقطعی (Cross-sectional) انجام گرفته است. جامعه آماری آن شامل روسا، مديران و اعضای هيات تصميم گيری بيمارستان ها می باشد. حجم نمونه برابر با کل جامعه پژوهش به تعداد 200 نفر است که به روش سرشماری (Census) تعيين شده است. داده های پژوهش با استفاده از پرسشنامه جمع آوری و با استفاده از نرم افزار SPSS تجزيه و تحليل شده است. يافته ها: مهمترين يافته های اين پژوهش عبارتند از: طبق نظر مديران و هيات تصميم گيری در نظام فعلی ارزشيابی بيمارستان ها بيشترين توجه به مولفه «ارزش های متعالی و ضوابط» صورت گرفته است (يعنی بيشترين ميانگين امتياز ادراک (3.63) گروه مورد پژوهش از مولفه های نظام ارزشيابی به اين مولفه مربوط بوده است). درحاليکه به نظر اين گروه در يک نظام ارزشيابی مطلوب بيشترين توجه بايد به مولفه «رضايت بيماران» معطوف گردد (يعنی بيشترين ميانگين امتياز انتظار گروه مورد پژوهش از مولفه ها برابر با 4.48 و به اين مولفه مربوط بوده است). تمام تفاوت های بين ادراک و انتظار گروه مورد پژوهش از مولفه های مورد بررسی نظام ارزشيابی معنی دار (P<0.001) بوده است. بيشترين درصد شکاف بين ادراک و انتظار گروه از مولفه های ارزشيابی به مولفه «رضايت کارکنان» در حدود 56% و کمترين درصد به مولفه «ارزش ها و ضوابط» در حدود 11.6%، مربوط بوده است.