1390/3/11، جلد ۲، شماره ۲، صفحات ۶۹-۷۷

عنوان فارسی مقايسه‌ی فراوانی آنتی‌نوکلئر آنتی‌بادی در مبتلايان به پمفيگوس‌ولگاريس با گروه شاهد
چکیده فارسی مقاله زمينه و هدف: پمفيگوس يک بيماری تاولی خودايمن اختصاصی پوست و غشاهای مخاطی است که در مطالعات پيشين همراهی آن با بيماری‌های بافت همبند مشاهده شده است. با توجه به اين مسئله، وجود اتوآنتی‌بادی‌هايی از قبيل Anti Nuclear Antibodies (ANA) در مبتلايان دور از ذهن نمی‌باشد. هدف از اين مطالعه بررسی فراوانی ANA مثبت در بيماران پمفيگوس‌ولگاريس و مقايسه‌ی آن با گروه کنترل بوده است.
روش اجرا: در اين مطالعه‌ی مورد ـ شاهدی گروه بيماران از ميان بيماران مبتلا به پمفيگوس‌ولگاريس بستری در بيمارستان رازی تهران و گروه شاهد از ميان مراجعين غيرمبتلا انتخاب شدند. ابزار جمع‌آوری اطلاعات فرم ثبت داده‌ها بود که درآن متغيرهايی مانند سن، جنس، فنوتيپ بيماری و نتيجه‌ی آزمايش ANA ثبت می‌شد. در اين مطالعهANA به روش ايمونوفلورسانس غيرمستقيم (HEP2) اندازه‌گيری شد.
يافته‌ها: در 26.7% بيماران (8 نفر از 30 نفر) مبتلا به پمفيگوس‌ولگاريس و 10% افراد گروه کنترل (3 نفر از 30 نفر) ANA مثبت گزارش گرديد (0.095=P). شايع‌ترين الگوی ANA در بيماران الگوی هموژن و در افراد گروه کنترل الگوی نقطه‌ای بود (0.206=P).
نتيجه‌گيری: در اين مطالعه، فراوانی موارد مثبت ANA در گروه شاهد مشابه با مطالعات پيشين بود، اما در گروه بيماران مبتلا به پمفيگوس‌ولگاريس فراوانی به‌دست‌آمده با آمار موجود در برخی مطالعات قبلی متفاوت بود. تفاوت در ميزان حساسيت کيت‌های آزمايشگاهی و آستانه‌ی مثبت درنظرگرفتن ANA و تفاوت در نحوه‌ی گزينش بيماران مورد مطالعه، از جمله عواملی است که می‌تواند توجيه‌کننده‌ی اين اختلاف باشد. پی‌گيری بالينی بيماران مبتلا به پمفيگوس‌ولگاريس و درخواست ANA درصورت وجود علايم بيماری‌های بافت همبند توصيه می‌شود.

کلیدواژه‌های فارسی مقاله پمفیگوس‌ولگاریس،آنتی‌نوکلئر آنتی‌بادی (ANA)،بیماری‌های خودایمن بافت همبند

عنوان انگلیسی Comparison of the frequency of antinuclear antibodies in patients with pemphigus vulgaris and a control group
چکیده انگلیسی مقاله

Background and Aim: Pemphigus vulgaris (PV) is an autoimmune blistering disease which is specific for skin and mucosal membranes. Its association with connective tissue diseases has already been reported. Considering this association, presence of Anti Nuclear Antibodies (ANAs) in PV patients will not be surprising. The aim of this study was to compare the frequency of ANA positive cases in patients suffering PV with a control group.
Methods: In this case-control study, the cases were selected from the patients with PV whom were hospitalized at Razi Hospital, Tehran. The controls were chosen from patients who did not have PV. The data were collected using a questionnaire, which was designed for gathering information on participants' age, sex, PV phenotypes, and the result of ANA test. ANA positivity was assessed using indirect immunofluorescence, HEP2.
Results: In 8 (26.7%) of 30 PV patients and 3 (10.0%) of 30 controls ANA was positive (P=0.095). The most common ANA positive patterns among cases and controls were homogeneous and speckled patterns, respectively (P=0.26).
Conclusion: Although in this study the frequency of positive ANA result among controls was similar to what were reported in previous studies, the frequency of this finding among PV patients was different from the previous reports. Differences in the sensitivity of the laboratory kits used in different studies as well as in the threshold for ANA positivity, and differences in the patients' eligibility criteria in different studies may explain the observed discrepancies. Clinical follow up of the PV and requesting an ANA test in the case of appearance of the signs of connective tissue diseases is recommended.

کلیدواژه‌های انگلیسی مقاله pemphigus vulgaris,anti nuclear antibody,autoimmune connective tissue diseases

نویسندگان مقاله 48759---48760---48761---48762---48763---48764---48765---

نشانی اینترنتی http://jdc.tums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-25-26&slc_lang=fa&sid=fa
فایل مقاله فایلی برای مقاله ذخیره نشده است
کد مقاله (doi)
زبان مقاله منتشر شده fa
موضوعات مقاله منتشر شده General
نوع مقاله منتشر شده Research
برگشت به: صفحه اول پایگاه   |   نسخه مرتبط   |   نشریه مرتبط   |   فهرست نشریات