زمينه و هدف: کيفيت زندگی يک مفهوم تجربی گسترده است که منعکس‌کننده‌ی ديدگاه فرد در سطح رضايت از زندگی در يکی از موقعيت‌های مختلف از جمله مسکن، تفريح و سرگرمی، شرايط محيطی، سلامت و کار می‌باشد. براساس اين تعريف، کيفيت زندگی يک معيار ذهنی است که تحت تأثير عوامل بسيار فراتر از وضعيت سلامت قرار دارد. بيماری‌های پوستی اثرات مهمی ‌بر حالت‌های روانی اجتماعی و فعاليت‌ها دارند. اين مطالعه برای بررسی کيفيت زندگی در بيماران با اختلالات شايع پيگمانتاسيون پوست شامل ويتيليگو، ملاسما و کک‌ومک مراجعه‌کننده به کلينيک‌های پوست شهرستان کاشان در سال‌هاي1390-1389 انجام شد.

روش اجرا: در اين مطالعه‌ی مقطعی، 142 بيمار بالای 18 سال مبتلا به اختلالات رنگدانه‌ای، پرسش‌نامه DLQI) Dermatology Life Quality Index) را کامل کردند. اين پرسش‌نامه شامل 10 سؤال در 6 بخش احساسات، فعاليت‌های روزانه، فراغت، کار و تحصيل، ارتباطات شخصی و درمان می‌باشد. امتيازدهی بر طبق راهنمای Finlay انجام شد و داده‌ها با استفاده آزمون‌های آماری t، ANOVA و بررسی ضريب همبستگی پيرسون تحليل شد. در اين پرسش‌نامه هر فرد امتياز بالاتری به‌دست آورد از کيفيت زندگی پايين‌تری برخوردار می‌باشد.

يافته‌ها: ميانگين (± انحراف معيار) امتياز کيفيت زندگی جمعيت مورد مطالعه‌ی ما (03/5±) 64/5 بود. ميانگين امتياز کيفيت زندگی در بيماران مبتلا به ويتيليگو بيش از دو بيماری ديگر بود. در اين مطالعه امتيازات کيفيت زندگی در زنان، افراد زير 25 سال، افراد مجرد و بيماران با درگيری پوستی در نواحی در معرض ديد بالاتر از سايرين بود اما بين امتياز کيفيت زندگی و طول مدت بيماری، شغل، تحصيلات، محل سکونت ارتباط قابل توجهی يافت نشد.

نتيجه‌گيری: اين مطالعه نشان می‌دهد که اختلالات پيگمانتاسيون پوست تأثير بسزايی بر روی همه‌ی جنبه‌های کيفيت زندگی به خصوص جنبه‌ی روانی‌اجتماعی دارد که اين امر توجه ويژه به بيماری‌های پوستی را برای يافتن روش‌های درمانی بهتر جهت کاهش بار روانی اين بيماران نشان می‌دهد.