|
|
1380/4/10، جلد ۱، شماره ۱، صفحات ۵۹-۶۵
|
|
|
| عنوان فارسی |
آثار متابوليک و بالينی روزهداری اسلامی در بيماران مبتلا به ديابت نوع ۲ |
|
| چکیده فارسی مقاله |
مقدمه: مطالعات مربوط به آثارمتابوليک روزهداری اسلامی در بيماران دچار ديابت نوع 2 نتايج همسانی نداشتهاند.
روشها: پنجاه و هفت داوطلب دچار بيماری ديابت نوع 2 قبل از ماه رمضان و در روزهای 14 و 28 اين ماه تحت ارزيابيهای تنسنجی
(anthropometric) و بيوشيميايی قرار گرفتند. نشانگرهای بيوشيميايی با استفاده از روشهای آزمايشگاهی استاندارد اندازهگيری شدند. اندازه گيريهای تنسنجی براساس معيارهای سازمان جهانی سلامت (WHO) انجام گرديد. برای تحليل آماری از روش آناليز واريانس برای اندازهگيريهای تکرارشونده و آناليز واريانس دوسويه فريدمن با بهرهگيری از نرمافزار SPSS v6 استفاده شد.
يافتهها: ميزان دريافت روزانه کلسترول در همه بيماران افزايش يافت (03/0
p<). در خانمها شاخص توده بدن (BMI) افزايش يافت (03/0p<) اما در آقايان BMI و نسبت دور کمر به باسن هر دو کاهش نشان داد (01/0p<) . در طول مطالعه ميزان فشار خون و غلظتهای گلوکز ناشتا و فروکتوزآمين سرم تغيير نکرد. غلظت انسولين پلاسما
(05/0p<) و پپتيد C (01/0p<) و مقاومت به انسولين (01/0p<) تنها در بيماران مذکر کاهش يافت. طی مطالعه، غلظتهای کلسترول تام و LDL در همه بيماران بطور معنيداری افزايش پيدا کرد.
نتيجه گيری: در صورت آموزش تغذيه و تنظيم درست داروهای ضد ديابت خوراکی، روزهداری اسلامی متابوليسم کربوهيدراتها يا حساسيت بافتها به انسولين را در بيماران ديابت نوع 2 تغيير نميدهد. بهدليل تغييرات ايجاد شده در رژيم غذايی و پاسخ بيوشيميايی به بيغذايی (starvation)، وضعيت ليپيدهای خون بهطور نامطلوبی تغيير ميکند. اخصهای تنسنجی در مردان برخلاف زنان بهبود يافت که اين ممکن است ناشی از کاهش فعاليت بدنی در خانمها باشد.
|
|
| کلیدواژههای فارسی مقاله |
روزهداري، ديابت قندي، تنسنجي، پاسخ به انسولين، متابوليسم كربوهيدراتها، وضعيت ليپيدها |
|
| عنوان انگلیسی |
METABOLIC AND CLINICAL EFFECTS OF ISLAMIC FASTING IN PATIENTS WITH TYPE 2 DIABETES MELLITUS |
|
| چکیده انگلیسی مقاله |
Background: Studies of the metabolic effects of Ramadan fasting on patients with type 2 diabetes mellitus are inconclusive.
Methods: Fifty-seven volunteers with type 2 diabetes underwent anthropometric and biochemical evaluation before and on the 14th and 28th days of Ramadan. Biochemical markers were measured by standard laboratory methods. Anthropometric measurements followed WHO criteria. Statistical analysis was by ANOVA for repeated measurements and Friedman’s two-way ANOVA, using SPSSv6 software.
Results: Daily cholesterol intake increased in all subjects (p<0.03). Body mass index increased (p<0.03) in women, but body mass index (BMI) and waist-to-hip ratio both decreased (p<0.01) in men. Blood pressure, fasting blood glucose and serum fructosamine did not change during the study. Plasma insulin (p<0.05), C-peptide (p<0.01) and insulin resistance (p<0.01) decreased only in men. Total and LDL cholesterol increased significantly in all subjects during the study.
Conclusion: Ramadan fasting does not alter carbohydrate metabolism or tissue insulin sensitivity in type 2 diabetes patients, given appropriate dietary education and rescheduling of oral hypoglycaemic medication. Lipid profile is unfavourably altered due to changes in both diet and biochemical response to starvation. Anthropometric indices improve in men but not women, possibly because of reduced physical activity in the latter. |
|
| کلیدواژههای انگلیسی مقاله |
fasting, diabetes mellitus, anthropometry, insulin response, carbohydrate metabolism, lipid profile |
|
| نویسندگان مقاله |
5568---5569---5570---5571---5572---5573---5574---5575--- |
|
| نشانی اینترنتی |
http://ijdld.tums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-25-496&slc_lang=fa&sid=fa |
| فایل مقاله |
فایلی برای مقاله ذخیره نشده است |
| کد مقاله (doi) |
|
| زبان مقاله منتشر شده |
fa |
| موضوعات مقاله منتشر شده |
General |
| نوع مقاله منتشر شده |
Research |
|
|
|
برگشت به:
صفحه اول پایگاه |
نسخه مرتبط |
نشریه مرتبط |
فهرست نشریات
|
