|
|
1380/4/10، جلد ۱، شماره ۱، صفحات ۷۳-۸۲
|
|
|
| عنوان فارسی |
ارزيابی خطر بروز بيماری عروق کرونر در بيماران دچار ديابت نوع ۲ بر مبنای مطالعه فرامينگهام: بررسی مقطعی عوامل خطرزا |
|
| چکیده فارسی مقاله |
مقدمه: مطالعه قلب Framingham از اولين و بزرگترين مطالعاتی است که در زمينه شناسايی عوامل خطرزای بيماری عروق کرونر در جوامع صورت پذيرفته است. براساس اين مطالعه، انجمن قلب آمريکا (AHA) معادله و جدول استانداردی را برای پيشبينی خطر ابتلا به بيماری کرونری قلب (CHD)طرحريزی نموده است.
روشها: اين معادله در برآورد ميزان خطر CHD در بيماران ديابتی نوع 2 طی يک مطالعه مقطعی در درمانگاه ديابت مرکز تحقيقات غدد و متابوليسم دانشگاه علوم پزشکی تهران، مورد استفاده قرار گرفته است. عوامل خطرزايی که در اين معادله مورد استفاده قرار میگيرند, عبارتند از: سن، کلسترول تام، HDL-C، فشارخون سيستولی، مصرفسيگار، ديابت و هيپرتروفی بطن چپ در نوار قلب. بيماران بر اساس ميزان خطر برآوردشده به چهار گروه تقسيم شدند و با توجه به اينکه در ارزيابی ميزان خطر در اين معادله برخی عوامل خطرزای ديگر لحاظ نگرديده است، عوامل خطرزای ديگری همچون چاقی (با شاخص توده بدن و نسبت کمر به باسن), تریگليسريد, LDL-C و فشار خون دياستولی در اين مطالعه بررسی شد و ارتباط آنها با ميزان خطر محاسبه شده با استفاده از آزمونهای آماری رگرسيون خطی و آناليز واريانس يکسويه در نرمافزار SPSS.V6مورد تحليل قرار گرفت.
يافتهها: در بيماران مورد بررسی که شامل 91 زن و 48 مرد بودند, افزايش ميزان خطر ده ساله نسبت به آمار AHA بارز بود. ميزان خطر پنج و ده ساله در مردان نسبت به زنان افزايش مشخص نشان میداد. بهطور کلی عوامل خطرزای مورد بررسی در کل بيماران فراوانی بالايی داشتند؛ به عنوان مثال, در 36/4%بيماران ميزان HDL-C کمتر يا مساوی mg/dl 35 بود. نسبت کلسترول تام به HDL-C که عامل ارزيابی کننده مهم خطر ابتلا به CHD بهشمار میآيد بهترتيب در مردان و زنان76/1 18/6 و 12/2 97/5 بود. ارتباط بين ميزان خطر پنج و دو ساله با نسبت دور کمر به باسن, شاخص توده بدن و غلظت تريگليسريد معنیدار نبود اما تفاوت معنیداری بين ميزان خطر پنج و دو ساله با فشار خون دياستولی (بهترتيب 0006/0=p و 0001/0=p) و LDL-C (به ترتيب 005/0=p و 001/0=p) يافت شد.
نتيجهگيری: هرچند خطر افزوده بروز CHD در بيماران ديابتی در اين مطالعه نشان داده شده است, بهنظر میرسد خطر واقعی بيش از اين ميزان باشد. از سوی ديگر نبود ارتباط معنیدار بين نسبت دور کمر به باسن, شاخص توده بدن و غلظت تریگليسريد با ميزان خطر CHD میتواند تا حدودی ارزشمندی اين معادله در بيماران ديابتی را زير سؤال ببرد. در هر حال مطالعات دقيق آيندهنگر ضرورت دارد.
|
|
| کلیدواژههای فارسی مقاله |
ديابت نوع 2، بيماري عروق كرونر، مطالعه فرامينگهام، عوامل خطرزا، بروز، پيشگيري |
|
| عنوان انگلیسی |
ASSESSMENT OF THE RISK OF CORONARY HEART DISEASE IN PATIENTS WITH TYPE 2 DIABETES BASED ON THE FRAMINGHAM STUDY: A CROSS-SECTIONAL RISK FACTOR STUDY |
|
| چکیده انگلیسی مقاله |
Background: The American Heart Association used the findings of the Framingham Heart Study to design an equation that quantifies the risk of coronary heart disease (CHD).
Methods: The variables in this equation are age, total cholesterol, HDL-cholesterol, systolic blood pressure, cigarette smoking, diabetes mellitus and evidence of left ventricular hypertrophy on electrocardiography. We calculated the CHD risk of 139 patients, with type 2 diabetes mellitus, who attended our diabetes clinic. We also assessed risk factors not taken into account by the Framingham equation, such as obesity (body mass index (BMI) or waist-hip ratio (WHR)), plasma triglyceride, LDL-cholesterol (LDL-C), and diastolic blood pressure (DBP). We used the linear regression and one-way ANOVA functions on the SPSS.v6 software to analyze our data.
Results: Ninety-one women and 48 men enrolled in the study. Men had a higher five- and ten-year CHD risk than women. 36.4% of our subjects had plasma HDL-C <35mg/dl. The TC:HDL-C ratio was 6.18±1.76 in men and 5.97±2.21 in women. We found no significant correlation between two- and five-year CHD risk and WHR, BMI or triglyceride levels. There was a significant correlation between two- and five-year CHD risk and DBP (p=0.0006 and p=0.0001) and LDL-C (p=0.005 and p=0.001).
Conclusion: Patients with diabetes mellitus have a higher, but smaller than expected, risk of CHD. The value of the Framingham equation in diabetic patients is equivocal, given the absence of correlation between obesity markers and CHD risk. Larger, prospective, studies are needed to clarify the matter. |
|
| کلیدواژههای انگلیسی مقاله |
diabetes mellitus type 2, coronary heart disease, risk factors, Framingham study |
|
| نویسندگان مقاله |
5580---5581--- |
|
| نشانی اینترنتی |
http://ijdld.tums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-25-498&slc_lang=fa&sid=fa |
| فایل مقاله |
فایلی برای مقاله ذخیره نشده است |
| کد مقاله (doi) |
|
| زبان مقاله منتشر شده |
fa |
| موضوعات مقاله منتشر شده |
General |
| نوع مقاله منتشر شده |
Research |
|
|
|
برگشت به:
صفحه اول پایگاه |
نسخه مرتبط |
نشریه مرتبط |
فهرست نشریات
|
