مقدمه: ديابت يکی از بيماريهای مزمن شايع با عوارض متعدد ناتوان کننده مي‏باشد که تا اندازه زيادی اين عوارض قابل پيشگيری و کنترل مي‏باشند و از طرفی کنترل عوارض آن و به‌ويژه عوارض مربوط به پا, با صرف وقت و هزينه‏های بسيار همراه است.
روشها: در اين مطالعه توصيفی- تحليلی گذشته‎نگر، پرونده بيماران ديابتی بستری شده در بيمارستانهای امام خمينی و شريعتی تهران بررسی شد.
يافته‎ها: از بين 101 بيمار ( 4/56% مرد و 6/43% زن) بستري‎شده به‌دليل زخم پای ديابتی, در 7/34% موارد آمپوتاسيون انجام شده بود.
نتيجه‎گيری: شيوع بالای آمپوتاسيون در بيماران مورد مطالعه، نشان‎دهنده نياز به رسيدگی و برنامه‏ريزی مراقبتی بيشتر برای کاهش عوارض و عوامل خطرزای زخم پای ديابتی است.