مقدمه: ديابت بارداری اختلال متابوليکی است که با عدم تحمل کربوهيدرات برای اولين بار در دوران بارداری شروع يا تشخيص داده می‌شود. در ايران اطلاعات محدودی در مورد شيوع و عوامل خطر اين بيماری از برخی نقاط وجود دارد. هدف از اين مطالعه جمع‌آوری اطلاعات در مورد شيوع و عوامل خطر اين بيماری در شهر گرگان بود.
روش‌ها: در اين مطالعه کل زنان باردار مراجعه کننده به مراکز بهداشتی درمانی گرگان به تعداد 1276 نفر به صورت سرشماری وارد مطالعه شدند. ابتدا پرسشنامه‌ای شامل اطلاعات دموگرافيک برای تمام افراد تکميل و سپس تمام افراد در هفته 28-24 تحت تست GCT قرار گرفتند. در صورت وجود حداقل يک عامل خطر، در اولين ويزيت، تست درخواست شد. در صورت قند خون mg/dl130≤، تست OGTT انجام و طبق معيار کارپنتر و کوستان تشخيص ديابت بارداری گذاشته شد.
يافته‌ها: از کل افراد مورد مطالعه 200 نفر يعنی 8/15% (8/17%-8/13%CI:) دارای تست GCT مثبت و تعداد 62 نفر يا 9/4% (8/6%-7/3% CI:) مبتلا به ديابت بارداری بودند. از بين عوامل خطر مورد بررسی سن مادر، نمايه توده بدن، سابقه قند خون ناشتای مختل، فشار خون سيستوليک، سابقه فاميلی ديابت، سابقه ماکروزومی و سابقه قبلی ديابت بارداری با افزايش خطر ابتلا به ديابت بارداری ارتباط معنی‌دار داشت (05/0P<).
نتيجه‌گيری: ديابت بارداری در شهر گرگان از شيوع متوسطی برخوردار است و به نظر می‌رسد غربالگری انتخابی براساس عوامل خطر مرتبط با آن نسبت به غربالگری همگانی ارحج باشد.