مقدمه: گزارش‌های مربوط به ارتباط ميان غلظت سرمی تيروتروپين و نمايه توده بدنی (BMI) در افراد با عملکرد نرمال تيروئيد محدود بوده و متفاوت می‌باشد. هدف اين مطالعه بررسی ارتباط بين سطح سرمی تيروتروپين در محدوده رفرانس و نمايه توده بدنی بود.
روش‌ها: 1581 فرد بدون سابقه بيماری تيروئيد در قالب مطالعه قند و ليپيد تهران در بررسی مقطعی به صورت تصادفی وارد مطالعه شدند. سطح تيروتروپين سرم و آنتی‌بادی ضد پراکسيداز در نمونه سرمی ناشتای افراد اندازه‌گيری شد. قد و وزن اندازه‌گيری و نمايه توده بدن محاسبه گرديد.
يافته‌ها: غلظت سرمی تيروتروپين در محدوده نرمال ارتباط مثبت و معنی‌داری با نمايه توده بدنی داشت (002/0P<) به گونه‌ای که هر واحد افزايش 1μu/ml در غلظت سرمی TSH با افزايش kg/m2 31/0 در ميانگين BMI همراه بود (002/0P<، 5/0-1/0=CI؛ 95%). اين ارتباط مثبت و معنی‌دار بعد از کنترل برای جنس، فعاليت بدنی و سيگار و حتی در زير گروه افراد بدون بيماری تيروئيد اتوايميون (بدون وجود TPO Ab) همچنان حفظ شد. ارتباط بين سطوح سرمی TSH و نمايه توده بدنی فقط در افراد غيرسيگاری وجود داشت (004/0P<).
نتيجه‌گيری: نتايج اين مطالعه تأييدی است براين موضوع که غلظت سرمی تيروتروپين در محدوده رفرانس، يکی از عوامل مؤثر بر نمايه توده بدنی در افراد غير سيگاری می‌باشد.