روش­ها: 25 نفر از بيماران ديابتی نوع يک عضو انجمن ديابت ايران به شيوه نمونه­گيری داوطلبانه­ در دسترس انتخاب و سپس به طور تصادفی در دو گروه آزمايش­(13=n) و کنترل­(12=n) قرار گرفتند و علاوه بر پاسخ دادن به مقياس افسردگی، اضطراب و استرس­(DASS)، آزمايش HbA1c خون از آنها به عمل آمد. پس از آن، گروه آزمايش در يک دوره آموزش مديريت استرس که طی 12 جلسه­ 2­ساعته­ هفتگی و به شيوه شناختي­ـ­رفتاری گروهی برگزار شد، شرکت کردند و در پايان، افراد هر دو گروه دوباره به DASS پاسخ دادند. 3 ماه پس از مداخله، آزمايش خون پس­آزمون در مورد هر دو گروه و آزمون پيگيری DASS در مورد گروه آزمايش اجرا شد. برای تحليل داده­ها، از آمار توصيفی، تحليل کواريانس، تحليل واريانس با اندازه­گيری مکرر و ضريب همبستگی پيرسون استفاده شد.

يافته­ ها: پس از مداخله، ميانگين نمرات HbA1c، افسردگی، استرس (001/0>P) و اضطراب­(012/0=P) در گروه آزمايش به­طور معني­داری کاهش يافت. در­ضمن اثرهای مشاهده شده در مورد افسردگی، اضطراب و استرس، 3 ماه پس از مداخله باقی مانده بود­­(01/0>P).

نتيجه ­گيری: آموزش مديريت استرس مي­تواند به­عنوان بخشی از مراقبت جامع ديابت سودمند باشد.