روش‌ها: 279 نفر از زنانی که برای بررسی وضعيت استخوانی به مرکز سنجش تراکم استخوان ارجاع داده شده بودند، از لحاظ سطح سرمی پروفايل ليپيدها، استئوپروتگرين و ليگاند گيرنده فعال کننده‌ فاکتور هسته‌ای(NF - KB) KB   (RANKL) ارزيابی شدند.

يافته‌ها: ارتباط معکوس معنی داری ميان کلسترول تام سرم و تراکم استخوانی مهره‌های L2 - L4 (02/0 = P و 152/0- = r) و همچنين T - score مهره هاي4L - 2L (02/0 = P و 151/0- = r) وجود داشت. LDL-C نيز به طور معکوس با تراکم استخوانی مهره‌های 4L - 2L (007/0 = P و 184/0- = r)، T - score در 4L - 2L (007/0 = P و 184/0- = r) و Z-Score  مهره های 4 L - 2L (04/0 = P و 134/0- = r) رابطه داشت. اما هيچ رابطه‌ای ميان تری‌گليسريد و HDL - C با پارامترهای تراکم استخوان مهره‌های کمری يافت نشد. اگر چه 5/35% از زنانی که mg/dL 130 > LDL داشتند از نظر سطح سرمی RANKL بالای صدک 75 بودند، اما اين ميزان در بين زنان با mg/dL 130 < LDL تنها 7/18% بود (39/2 = Odds Ratio و 01/0 = P 6/4 - 24/1 : 95%  CI). استئوپروتگرين رابطه‌ای با LDL - C نداشت. در آناليز يک متغيره، LDL مستقل از سن  رابطه‌ معنی داری با RANKL داشت (02/0 = P).

نتيجه‌گيری: از آنجايی که RANKL  يک نشانگر استخوانی است که تخريب استخوان را نشان می‌دهد، يافته‌ مطالعه ما می‌تواند بيانگر اثر مخرب احتمالی LDL - C بر متابوليسم استخوان باشد.