روش‌ها: در اين مطالعه توصيفی - مقطعی، 1010 نفر از ساکنين 64-25 ساله شهر خرم آباد با روش نمونه گيری چند مرحله ای و با مراجعه به منازل مورد بررسی قرار گرفتند. اطلاعات فردی توسط پرسشنامه و از طريق مصاحبه جمع آوری شد. وزن نمونه ها با ترازوی عقربه ای استاندارد و قد با استفاده از قدسنج، اندازه گيری شد. نمايه توده بدنی محاسبه گرديد و مقادير بين25 تا 9/29 اضافه وزن و30 و بيشتر به عنوان چاقی در نظر گرفته شد. برای بررسی چاقی شکمی، با متر نواری دور کمر و دور باسن اندازه گيری و نسبت دور کمر به دور باسن محاسبه و مقادير 95/0 سانتی‌متر و بيشتر در مردان و 85/0 سانتی‌متر و بيشتر در زنان به عنوان چاقی شکمی تعريف گرديد.

يافته‌ها: در شهرخرم آباد، شيوع اضافه وزن 8/36 % و شيوع چاقی 4/11% بود. شيوع چاقی بطور معنی دار در زنان (9/14%) بيشتر از مردان (1/8%) و شيوع اضافه وزن در مردان 7/37%  و در زنان 1/36% بود. شيوع چاقی با افزايش سن  و تاهل نسبت مستقيم و با سطح سواد نسبت عکس داشت (0001/0=P) . شيوع چاقی شکمی در زنان 3/73 و در مردان 7/22% بود که با افزايش سن ارتباط معنی دار نشان داد (0001/0=P). در هر دو جنس با افزايش سطح تحصيلات، شيوع چاقی شکمی کاهش يافت.

نتيجه گيری: شيوع اضافه وزن، چاقی و چاقی شکمی به ويژه درميان زنان شهر خرم آباد تامل برانگيز است و اطلاع رسانی و افزايش آگاهی عمومی، ضروری به نظر ميرسد.