روش‌ها: در اين مطالعه، 56 رت نر سه ماهه در محدوده وزنی 250-200 گرم انتخاب و به طور تصادفی به 8 گروه 7تايی تقسيم و به مدت يک ماه مورد مطالعه قرار گرفتند. گروه‌های اول و دوم سالم غير ديابتی و بقيه گروه‌ها توسط استرپتوزوتوسين ديابتی شدند. به گروه‌های هشت گانه به ترتيب: 1- حامل (کنترل)، 2- عصاره تام+ حامل  (کنترل)، 3- حامل (ديابتی، کنترل)، 4- عصاره تام+ حامل (ديابتی) و فراکسيون‌های متانولی+ حامل 5-20% (ديابتی) 6- 40% (ديابتی)، 7- 60% (ديابتی)، 8- ترکيب 80 و 100% (ديابتی) به صورت داخل صفاقی روزانه ترزيق شد. در پايان مطالعه از رت‌ها خون‌گيری و پارامترهای استرس اکسيداتيو اندازه‌گيری گرديد و داده‌ها با استفاده از روش آناليز واريانس يک طرفه و نرم‌افزار SPSS مورد تجريه و تحليل قرار گرفت.

يافته‌ها: در اين مطالعه، عصاره تام باعث افزايش آنتی اکسيدانت تام (001/0 =(P، سوپر اکسيد ديسموتاز(010/0 =P)، گلوتاتيون پراکسيداز (000/ =P) و گلوتاتيون (002/0 =P) در رت‌های سالم و ديابتيک و کاهش مالون دی آلدييد (01/0=P) در رت‌های ديابتيک شد. همچنين فراکسيون 20%، باعث بيشترين افزايش در ميزان‌های تام آنتی اکسيدانت (009/ 0=P)، سوپراکسيد ديسموتاز ( 002/0=P)، گلوتاتيون پراکسيداز(001/0=P) و گلوتاتيون (001/0=p) و بيشترين کاهش در ميزان مالون دی آلدييد (001/=P) در رت‌های ديابتيک گرديد.

نتيجه‌گيری: تجويز عصاره تام چای سياه و فراکسيون 20% حاصل از آن، بر استرس اکسيداتيو رت‌های ديابتيک تاثير مثبت دارد.