روش‌ها : اين مطالعه به بررسی مطالعات انجام شده در زمينه شيوع ديابت بارداری در استان‌های مختلف ايران می پردازد. برای جمع آوری داده های مورد نياز، منابع و بانک‌های اطلاعاتی الکترونيکی و غير الکترونيکی و پزشکان و صاحبنظران اين امر مورد جستجو و پرسش قرار گرفتند.

يافته‌ها : از 30 استان کشور، در 11 استان (تهران، مازندران، سمنان، اردبيل، هرمزگان، کرمان، بوشهر، يزد، کرمانشاه، لرستان و اصفهان  ) اطلاعات در زمينه با شيوع ديابت بارداری در دسترس بود . در کل 18 مقاله و پايان نامه اجرا شده در سال‌های 1370 الی 1386 مورد بررسی قرار گرفتند. در اين مطالعات شيوع ديابت بارداري  از 3/1 % تا 9/8  % به دست آمد.  شيوع آن در زنان فاقد عامل خطر در تهران 4/4% و در زنان با داشتن حداقل يک عامل خطر در ساری 10% گزارش شده است.

نتيجه گيری : شيوع ديابت بارداری در نقاط مختلف ايران متفاوت گزارش شده است. احتمالا نژاد و قوميت‌های مختلف می‌توانند سبب ايجاد تفاوت در شيوع ديابت حاملگی شوند. جهت سهولت و افزايش دقت در تعيين شيوع ديابت بارداری در استان‌های مختلف و امکان تطبيق آنها با يکديگر، پيشنهاد می گردد که از پروتکل های يکسان جهت غربالگری و تشخيص استفاده شود.