روش‌ها: در اين مطالعه توصيفی- تحليلی، 178 بيمار ديابتی رتينوپاتی مورد بررسی قرار گرفتند. داده ها از طريق مصاحبه و ثبت اطلاعات از پرونده جمع آوری شدند. ابزار گردآوری داده ها پرسشنامه ای سه قسمتی شامل سوالات مربوط به مشخصات فردی و بيماری، جدول علايم و عوارض رتينوپاتی ديابتی و سوالات مربوط به بررسی ابعاد مختلف کيفيت زندگی بود.

يافته ها: در رابطه با فراوانی عوارض رتينوپاتی، بيشترين درصد(9/98درصد) به کاهش بينايی و9/89 درصد به تاری ديد و مگس پران مربوط بود. نتايج نشان داد بيماران ديابتی مبتلا به عوارض رتينوپاتی از کيفيت زندگی نسبتاً مطلوب برخوردار بودند. همچنين افزايش تعدد علايم و عوارض رتينوپاتی با کاهش نمرات پرسشنامه کيفيت زندگی ارتباط داشت(037/0=P).

نتيجه گيری: با توجه به يافته های اين مطالعه، بين کيفيت زندگی و عوارض رتينوپاتی ارتباط آماری معنی داری وجود دارد. پيشنهاد می شود کادر بهداشتی درمانی، سطح آگاهی بيماران را درخصوص مراقبت روزانه ديابت و کنترل دراز مدت عوارض بيماری بالا برده،  موجبات ارتقای سطح کيفيت زندگی بيماران را فراهم آورند.