روش‌ها : اين مطالعه مورد شاهدی بر روی 192زن باردار (که 92 نفر مبتلا به ديابت بارداری بودند) صورت گرفت. غربالگری با آزمون تحمل 50 گرم گلوکز خوراکی انجام شد. ديابت بارداری با آزمون تحمل 100گرم گلوکز بارداری بر طبق معيار  SullivanوMahan و در صورت وجود سطح گلوکز پلاسمايی بيش از mg/dl130تشخيص داده شد. غلظت پلاسمايی RBP4 همه زنان باردار شرکت کننده در مطالعه اندازه گيری شد. منحنی  ROC برای برآورد سطح آستانه غلظت RBP4 برای پيشگويی ابتلا به ديابت بارداری رسم گرديد.

يافته‌ها : غلظت RBP4 در بيماران ديابت بارداری به طور معناداری نسبت به گروه کنترل بالاتر بود. رسم منحنی ROC نشان داد که  سطح  RBP4برابر يا بيش از m/ml42 ،ابتلا به ديابت دوران بارداری  را با حساسيت 8/75% و ويژگی 3/65% پيشگويی می کند (001/0P=). آناليز رگرسيون مستقل از سن و نمايه توده بدنی نشان داد که ديابت بارداری و غلظت سرمی RBP4 ، ارتباط معنی داری دارند. بين بروز سندرم متابوليک پس از زايمان و سطح سرمی   RBP4در دوران بارداری ارتباط معناداری يافت نشد.

نتيجه گيری : سنجش RBP4 همراه با ارزيابی ساير عوامل خطر، می تواند در شناسايی زنان در معرض خطر ابتلا به ديابت بارداری، مفيد باشد.