روش‌ها: شصت عدد موش صحرايی نر با نژاد ويستار (250-180 گرم) به 2 دسته ديابتی  و 2 دسته کنترل تقسيم شدند. يک گروه از هر دسته حيوانات، سولفات منيزيم اضافه شده در آب آشاميدنی و گروه ديگر تنها آب معمولی دريافت کردند. در طول 6 هفته، هر 2 هفته از حيوانات جهت اندازه‌گيری غلظت‌های گلوکز، انسولين، منيزيم و کلسيم پلاسما خونگيری به عمل آمد.

يافته‌ها: کمبود منيزيم و افزايش ‌کلسيم پلاسما در گروه ديابتی مشاهده نگرديد. همچنين مصرف منيزيم فاقد تاثير قابل ملاحظه‌ای بر ميزان گلوکز، انسولين و کلسيم پلاسما بود.

 نتيجه‌گيری: به نظر می‌رسد مصرف خوراکی منيزيم به مدت 6 هفته، تأثير بارزی در ميزان گلوکز و انسولين مدل تجربی ديابت نوع 1 ندارد.