روش‌ها: در اين مطالعه از اطلاعات مربوط به 507 فرد 21-17 ساله (شامل 277 نفر مذکر و 230 نفر مونث ) در پروژه قلب سالم شهر زنجان که به طور تصادفی انتخاب شده بودند، استفاده شد. معيارهای پيشنهادی مرکز تحقيقات بيماری های متابوليک زنجان با معيارهای IDF و ATP III مقايسه و شيوع سندرم متابوليک استخراج گرديد.سپس ميزان همخوانی بين سه تعريف فوق برای تعيين شيوع سندرم متابوليک محاسبه شد. 

يافته ها: ميزان شيوع سندرم متابوليک بر مبنای معيارهاي   ATPIII  برابر6/5% (فاصله اطمينان 95 درصد: 2/8 - 4 %) بر مبنای معيارهای IDF  برابر2/4  % (فاصله امطمينان 95 درصد: 8/5 - 4/2 %) و با معيارهای پيشنهادی مرکزتحقيقات بيماری های متابوليک زنجان  برابر 5/8% (فاصله اطمينان 95 درصد: 11 - 6% ) بود .HDL پايين با شيوع 2/ 72 درصد شايع‌ترين اختلال متابوليک بود. بيشترين ضريب توافق بين معيار ATPIII و معيار پيشنهادی وجود داشت(کاپا: 77درصد).

نتيجه‌گيری: اگر چه استفاده از معيار پيشنهادی زنجان برای دور کمر ايرانيان، شيوع سندرم متابوليک را بيش از ساير معيارها نشان می‌دهد، ولی درجه توافق بالايی با آن‌ها دارد. انجام مطالعات آينده‌نگر برای بررسی ارزش هريک از معيارهای فوق در پيش گويی اتفاقات قلبی عروقی پيشنهاد می شود.