1390/7/9، جلد ۱۰، شماره ۵، صفحات ۴۵۹-۴۷۱

عنوان فارسی روزه‌داری و ديابت: ملاحظات اخلاقی
چکیده فارسی مقاله در اسلام بيماران از روزه‌داری معاف هستند ولی در تعريف بيماری هيچ مرز دقيقی بين بيماری و سلامتی ذکر نشده است. آن چه که بيان شده تنها به صورت کيفی است. به اين صورت که اگر روزه موجب ضرر جسمانی شود، مجاز نمی‌باشد. در حال حاضر، شواهد علمی معتبر در ارتباط با خطرات روزه‌داری در بيماران ديابتی اندک است و با توجه به اين که در فقه شيعی مانند آيين سنت مسأله تخيير در روزه‌داری وجود ندارد، متخصصين همواره در اظهار نظر در مورد بی ضرر بودن و مجاز بودن برای روزه‌داری با مشکل روبرو هستند. هدف از اين مقاله بررسی نظريه‌های مطرح شده در مورد اجازه روزه‌داری در دين اسلام، خطرات روزه‌داری در بيماران ديابتی به همراه توصيه‌هايی جهت کاهش اين خطرات، چگونگی تصميم‌گيری برای روزه‌داری و وظايف اخلاقی مطرح شده در گروه‌های مرتبط با مراقبت بيماران ديابتی است.
جستجوی مطالب اين مقاله مروری از اينترنت و در پايگاه‌های PubMed،  SID(Scientific Information Database) و برخی مقاله‌های منطقه‌ای انجام شد. همچنين، از کتاب‌های مذهبی و احاديث معتبر استفاده شد.
بر اساس شواهد موجود، ما به طور دقيق نمی‌توانيم تعيين کنيم روزه‌داری برای کدام بيمار ديابتی بی خطر است. بنابراين، نياز است مطالعات کنترل شده وسيعی در اين زمينه صورت گيرد تا اثرات روزه داری در طيف وسيعی از بيماران ديابتی با درجات مختلف کنترل متابوليک مشخص شود. يک وظيفه مهم ما طراحی راهنمايی با ديدگاه شيعی برای شرايط منع و يا اجازه روزه داری در بيماران ديابتی است.

کلیدواژه‌های فارسی مقاله روزه‌داری،رمضان،دیابت

عنوان انگلیسی
چکیده انگلیسی مقاله
کلیدواژه‌های انگلیسی مقاله

نویسندگان مقاله 6403---6404---

نشانی اینترنتی http://ijdld.tums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-25-92&slc_lang=fa&sid=fa
فایل مقاله فایلی برای مقاله ذخیره نشده است
کد مقاله (doi)
زبان مقاله منتشر شده fa
موضوعات مقاله منتشر شده General
نوع مقاله منتشر شده Research
برگشت به: صفحه اول پایگاه   |   نسخه مرتبط   |   نشریه مرتبط   |   فهرست نشریات