مقدمه: عوامل متعددی جهت پيشگويی بروز بيماری‌های عروقی قلب مورد مطالعه قرار گرفته‌اند. اين مطالعه جهت تعيين ارتباط قد و بيماری‌های عروقی قلب انجام شده است.
روش‌ها: اين مطالعه در قالب مطالعه قند و ليپيد تهران و در بزرگسالان بالاتر از 30 سال انجام شده است. افراد مبتلا به بيماری قلبی، سکته مغزي و مصرف کنندگان داروی قلبی براساس گزارش فردی از مطالعه خارج شدند و در نهايت مطالعه بر روی 7042 نفر انجام شد. در شروع مطالعه اطلاعات اوليه شرکت کنندگان شامل اندازه‌گيری فشارخون، قد، وزن، دور کمر، قند خون ناشتا، کلسترول، تری‌گليسريد، LDL-C، HDL-C جمع‌آوری شد و سپس به مدت 8 سال از نظر ابتلا به بيماری‌های عروقی قلب پيگيری شدند. قدرت پيش‌بينی بيماری‌های عروقی قلب توسط قد در دو مدل خام و پس از تعديل متغيرهای مخدوشگر وزن، دور کمر، فشار خون، قند خون ناشتا، کلسترول، تری‌گليسريد، LDL-C، HDL-C، مصرف سيگار از طريق رگرسيون لجستيک به روش Backward برآورد شد.
يافته‌ها: ميانه سن افراد در ابتدای مطالعه 44سال و (7/43 %) 3074 نفر از آنها مرد بودند. در طول مدت پيگيری 398 نفر مبتلا به بيماری‌های عروقی قلب شدند که از اين تعداد 237 مرد با ميانه قد 168 سانتی‌متر، نمايه توده بدن 27 (m²/kg) و 161 زن با ميانه قد 153 سانتی‌متر، نمايه توده بدن 29 (m²/kg) بودند. در مردان و زنان با بيماری عروقی قلب، قد به طور معنی‌داری نسبت به افراد فاقد بيماری کوتاه‌تر و BMI در افراد با بيماری عروقی قلب نسبت به افراد فاقد بيماری به طور معنی‌داری بالاتر بود. نسبت شانس رخداد عروقی قلب در مردان براساس چارک اول قد (165-142 سانتی‌متر) در مدل خام با فاصله اطمينان 95% (49/2- 18/1) 71/1 بود که پس از تعديل فشارخون، وزن، دور کمر، کلسترول، تری‌گليسريد، قند خون ناشتا، مصرف سيگار، سن، LDL-C و HDL-C اين ارتباط از بين رفت. در زنان نسبت شانس در مدل خام براساس چارک اول قد (152-131سانتی‌متر) برابر با (1/7-24/2) 4 و در چارک دوم قد (156-152 سانتی‌متر) برابر71/2 بود که پس از تعديل عوامل مخدوش‌گر اين ميزان برای چارک اول به 17/2 رسيد.
نتيجه‌گيری: قد در زنان و نه در مردان عامل پيش‌گويی کننده‌ای براي ابتلاء به بيماری‌های عروقی قلب می‌باشد.