روش‌ها: در اين مطالعه رت‌ها به 4 گروه 10 تايی بصورت زير تقسيم شدند: گروه شاهد، گروه کنترل ديابتی، گروه زنجبيل و گروه گلی بن کلاميد. پس از 48 ساعت، حيوانات بيهوش شده و از همه گروه‌ها خونگيری به عمل آمد و سطح سرمی گلوکز، ليپوپروتئين‌ها (HDL,LDL,VLDL)، تری گليسريد و کلسترول تام توسط کيت‌های آنزيمی بررسی شدند.

يافته‌ها: نتايج حاصل از آناليز واريانس نشان داد که زنجبيل توانسته ميزان سرمی گلوکز، تری گليسريد،  VLDLو LDL را در رت‌های ديابتی در مقايسه با گروه کنترل ديابتی بطور معنی‌داری (001/0 P=) کاهش دهد. کاهش گلوکز و  LDLتوسط زنجبيل به اندازه داروی گلی بن کلاميد و کاهش تری گليسريد و VLDLتوسط زنجبيل بيشتر از کاهش اين مقادير توسط داروی گلی بن کلاميد بود. در ضمن زنجبيل توانست به اندازه گلی بن کلاميد  HLDخون را در رت‌های ديابتی در مقايسه با گروه کنترل (001/0P=)  افزايش دهد.

نتيجه‌گيری: با در نظرگرفتن يافته‌ها، مشخص می شود که زنجبيل دارای پتانسيل بالقوه‌ای برای کاهش قند و چربی خون می‌باشد که البته نيازمند مطالعات بيشتری است.