| مقدمه: برای غربالگری ديابت بارداری، روش های متفاوتی پيشنهاد شده است. برای تاييد ديابت حاملگی، آزمون گلوکز 100 گرمی مرسوم تر است اما گاهی با رخداد قند خون بالا در آزمون تحمل گلوکز 50 گرمی می توان ديابت حاملگی را تشخيص داد و نيازی به تست تحمل گلوکز 100 گرمی نيست. هدف از اين مطالعه، تعيين کارايی آزمون قند خون ناشتا و آزمون تحمل گلوکز 50 گرمی در تاييد و يا رد ديابت حاملگی بود. روشها: در اين مطالعه 350 زن حامله در هفته 28-24 حاملگی تحت بررسی قند خون ناشتا و تحمل گلوکز 50 گرمی قرار گرفتند. بيمارانی که در آزمون تحمل گلوکز قند خون مساوی يا بالاتر از mg/dL 130 داشتند، تحت آزمون تحمل گلوکز 100 گرمی قرار گرفتند. اطلاعات با نرم افزار SPSS ويرايش 14 مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت. يافتهها: از 350 زن حامله، 45 نفر از مطالعه خارج شدند. 109 نفر (7/35%) در آزمون تحمل گلوکز 50 گرمی قند خون مساوی يا بالاتر از mg/dL 130 داشتند. در اين مطالعه 28 نفر (2/9%) ديابت حاملگی و 33 نفر (8/10%) اختلال تحمل گلوکز در حاملگی داشتند. در اين بررسی، قند خون بالاتر از mg/dL 200، برابر با ديابت حاملگی بود. نتيجهگيری: در زمانی که قند خون ناشتا بالا باشد، بايد بررسی تحمل گلوکز 50 گرمی انجام شود. با قند خون بالاتر از mg/dL 200 در آزمون تحمل گلوکز 50 گرمی، ديابت حاملگی مسجل است و نيازی به انجام بررسی گلوکز 100 گرمی نيست. |