|
|
1385/5/10، جلد ۶، شماره ۱، صفحات ۹۱-۹۹
|
|
|
| عنوان فارسی |
اثر تعاملی تمرين هوازی و مصرف قرص گلی بنکلاميد بر غلظت پپتيد C، انسولين و مقاومت به انسولين در بيماران ديابتی نوع ۲ |
|
| چکیده فارسی مقاله |
مقدمه: افزودن فعاليت جسمانی به دارو درمانی در بيماران ديابتی ممکن است تاثير دارو را افزايش دهد و استفاده از دوز کمتر دارو را ممکن سازد . هدف کلی از اين مطالعه اينست که آيا مصرف قرص گلی بن کلاميد به همراه تمرين هوازی میتواند به طور مؤثرتری تنظيم قند خون بيماران ديابتی نوع 2 را بهبود بخشد؟
روشها: در اين مطالعه 28 بيمارديابتی مرد (60-40سال) به طور داوطلبانه در تحقيق شرکت کردند و در سه گروه تجربی : دارو درمانی به تنهايی (مصرف روزانه 5 ميلی گرم گلی بن کلاميد)، تعامل تمرين هوازی با مصرف روزانه 5 ميلی گرم گلیبنکلاميد و تعامل تمرين هوازی با مصرف روزانه 5/2 ميلی گرم گلی بن کلاميد تقسيم شدند. برنامه تمرين هوازی سه جلسه در هفته و هر جلسه به مدت 45 دقيقه رکاب زدن روی چرخ کار سنج با شدت70-60 درصد HRRmax (Heart Rate Reserve) بود. غلظت ناشتايی هموگلوبين گليکوزيله(HbA1c) ,انسولين، پپتيد c و مقاومت به انسولين به عنوان متغير های وابسته در سه مرحله پيش، ميان و پس آزمون اندازهگيری شدند. جهت تجزيه و تحليل يافتههای تحقيق از روش آماری آناليز واريانس (ANOVA ) استفاده گرديد.
يافتهها: پس از 12 هفته، غلظت HbA1c بيماران شرکت کننده در هر سه گروه به طور معنی داری کاهش و غلظت پپتيد C پلاسما افزايش يافت (05/0P<). مقاومت به انسولين در هر سه گروه کاهش، ولی غلظت ناشتای انسولين بدون تغيير باقی ماند. در بين گروهها از نظر تغييرات ايجاد شده در متغيرهای تحقـيق تفاوت معنیداری مشاهده نشد (05/0P>).
نتيجهگيری: در بيماران ديابتی نوع 2، مصرف گلیبنکلاميد به تنهايی و به صورت تعاملی با تمرين هوازی سبب بهبود کنترل گلوکز خون و مقاومت به انسولـين میشود و بيماران ديابتی نوع 2 که از قرص گلیبنکلاميد جهت درمان استفاده میکنند، ممکن است با انجام تمرين هوازی بتوانند ميزان مصرف گلی بن کلاميد را کاهش دهند بدون آنکه در روند بهبود متابوليکی ايجاد شده اختلالی بوجود آيد.
|
|
| کلیدواژههای فارسی مقاله |
تمرين هوازي، ديابت نوع 2، گليبنكلاميد، هموگلوبين گليكوزيله(HbA1c)، پپتيد C، مقاومت به انسولين |
|
| عنوان انگلیسی |
THE INTERACTION EFFECT OF GLIBENCLAMIDE AND AEROBIC TRAINING ON C-PEPTIDE , INSULIN AND INSULIN RESISTANCE IN TYPE 2 DIABETIC PATIENTS |
|
| چکیده انگلیسی مقاله |
Background: Combination of physical activity and pharmacotherapy in diabetes may augment the effects of the drug and may allow lower doses of medication that can minimize the side effects. The goal of the study was to determine the effectiveness of aerobic training and Glibenclamide combination in type 2 diabetes.
Methods: A total of 28 men with type 2 diabetes were divided to 3 groups randomly: Glibenclamide (5 mg daily) only, Glibenclamide (5 mg daily) plus aerobic training, Glibenclamide (2.5 mg daily) plus aerobic training. Aerobic training protocol was performed for 12 week, 3 days (session) a week, 45 minutes in a session (ergo cycle program at 60-70 % heart rate reserve). Fasting glucose, HbA1c, fasting insulin, c-peptide, and insulin resistance were measured at pre, mid and post treatment periods. Analysis of Variance test (ANOVA) were used to evaluate data.
Results: HbA1c significantly decreased and c-peptide significantly increased in three groups (P<0.05).There were also no between-group differences for c-peptide and HbA1c (P>0.05). Fasting insulin concentration did not alter in three groups, however, insulin resistance decreased ( no significant ) after 12 weeks.
Conclusion: In type 2 diabetic patients, Glibenclamide treatment alone or combination of aerobic training and Glibenclamide treatment, was effective in improving glycemic control in patients with type 2 diabetes .As a result, in patients with type 2 diabetes, the addition of aerobic training to Glibencelamide treatment allow lower doses of Glibenclamide to be used without impairment in glycemic control. |
|
| کلیدواژههای انگلیسی مقاله |
Aerobic training, Type 2 Diabetes, Glibenclamide, HbA1c, C-peptide, Insulin resistance |
|
| نویسندگان مقاله |
6637---6638---6639--- |
|
| نشانی اینترنتی |
http://ijdld.tums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-25-342&slc_lang=fa&sid=fa |
| فایل مقاله |
فایلی برای مقاله ذخیره نشده است |
| کد مقاله (doi) |
|
| زبان مقاله منتشر شده |
fa |
| موضوعات مقاله منتشر شده |
General |
| نوع مقاله منتشر شده |
Research |
|
|
|
برگشت به:
صفحه اول پایگاه |
نسخه مرتبط |
نشریه مرتبط |
فهرست نشریات
|
