مقدمه: سندرم متابوليک مجموعه‌ای از اختلالات متابوليک است و به نظر می‌رسد استرس اکسيداتيو نقش کليدی در پاتوژنز اختلالات متابوليکی مرتبط با آن دارد. آنتی اکسيدان‌های طبيعی موجود در غذاها نقش محافظتی در برابر استرس اکسيداتيو و عوارض مرتبط با آن دارند اما تاثير آنتی اکسيدان‌ها بر خطر بروز سندرم متابوليک هنوز به درستی شناخته نشده است. هدف از مطالعه حاضر بررسی ارتباط بين ظرفيت تام آنتی اکسيدانی رژيم غذايی با عوامل خطر سندرم متابوليک در بزرگسالان تهرانی بود.
روش‌ها: مطالعه مقطعی حاضر با استفاده از اطلاعات 1938 نفر بزرگسال 70-19 ساله شرکت کننده در مرحله سوم مطالعه قند و ليپيد انجام شد. 6/43 درصد (845 نفر) از شرکت کنندگان مرد و 4/56% (1093 نفر) زن بودند. اطلاعات مربوط به رژيم غذايي افراد با استفاده از يک پرسشنامه روا و پايا نيمه کمی بسامد خوراک ارزيابی و ظرفيت تام آنتی اکسيدانی رژيم غذای بر اساس ظرفيت جذبی راديکال‌های اکسيژنی توسط غذاها محاسبه و به صورت ميکرومول معادل ترولکس به ازای 100 گرم (μmolTE/100 g) غذای خورده شده بيان شد.
يافته‌ها: ميانگين سن شرکت کنندگان در ابتدای مطالعه 13±40 سال بود. ميانگين ظرفيت تام آنتی اکسيدانی رژيم غذايي 189±962 ميکرومول معادل ترولکس/100 گرم غذا (چارک اول < 842، چارک دوم 958-842، چارک سوم 1080-959 و چارک چهارم > 1080) بود. افراد شرکت کننده در بالاترين چارک در مقايسه با پايين‌ترين چارک ظرفيت تام آنتی اکسيدانی، مسن‌تر بودند و فعاليت بدنی بيشتر بود. دانسيته انرژی رژيم غذايی و دريافت ويتامين A، کاروتنوئيدها، ويتامين‌های E و C، روی، غلات کامل، ميوه‌ها، حبوبات، لبنيات و مغزها در چارک چهارم به طور معنی‌داری بالاتر بود. پس از تعديل اثر عوامل مداخله‌گر، ظرفيت تام آنتی اکسيدانی به طور مستقل با دور کمر، قند خون ناشتا، غلظت تری گليسريد، فشارخون سيستوليک و دياستوليک ارتباط معنی‌دار معکوس و با سطوح HDL-C  ارتباط مستقل مثبت داشت.
نتيجه‌گيری: يافته‌های مطالعه حاضر حاکی از ارتباط معکوس ظرفيت آنتي اکسيدانی با عوامل خطر سندرم متابوليک است لذا، افزايش ظرفيت آنتی اکسيدانی رژيم غذايی به منظور پيشگيری از بروز اين سندرم و پيامدهای آن توصيه می‌شود.