|
|
1389/5/10، جلد ۹، شماره ۳، صفحات ۲۱۸-۲۲۶
|
|
|
| عنوان فارسی |
اثر عصاره هيدروالکلی برگ گياه گزنه (Urtica dioica) بر ساختار هيستولوژيکی کليه در موشهای صحرايی ديابتی |
|
| چکیده فارسی مقاله |
مقدمه: از علل مهم مرگ و مير افراد ديابتی، عوارض کليوی ديابت میباشد. مطالعات قبلی نشان دادهاند که هيپرگليسمی سبب تغييرات هيستولوژيکی و مورفومتريک در کليه میشود. اين مطالعه به منظور بررسی اثر درمانی عصاره هيدروالکلی برگ گياه گزنه (Urtica dioica) بر تغييرات هيستولوژيک و مورفومتريک کليه در موشهای صحرايی ديابتی شده با استرپتوزوتوسين انجام شد.
روشها: در اين مطالعه تجربی،30 سر موش صحرايی نر ويستار به سه گروه شاهد، ديابتی و درمانی تقسيم شدند. ديابت با تزريق داخل صفاقی استرپتوزتوسين (mg/kg80) در موشهای گروه ديابتی و درمانی القا شد. در گروه درمانی، پس از ديابتی شدن موشها با استرپتوزتوسين، به مدت چهار هفته عصاره هيدروالکلی برگ گياه گزنه (day/mg/kg100) از طريق تزريق داخل صفاقی داده شد. در پايان هفته پنجم، پس از انجام آزمايش ها، کليه حيوانات در محلول بافر فرمالين فيکس و رنگآميزی گرديد. آناليز آماری مربوط به دادهها با استفاده از نرمافزار آماری SPSS و آزمون آماری آناليز واريانس يکطرفه انجام گرفت.
يافتهها: ميانگين گلوگز خون در پايان هفته پنجم در گروه کنترل، ديابتيک و درمانی به ترتيب 4/99 ، 7/454 و 4/447 تعيين شد که در گروه درمانی در مقايسه با گروه ديابتی، تغييری نداشت. نسبت وزن کليه به وزن بدن در گروه شاهد، ديابتی و درمانی به ترتيب 42/0 ، 51/0 و 67/0 بدست آمد (05/0 < P). مساحت گلومرول در گروه شاهد، ديابتيک و درمانی به ترتيب 3/1335 ، 8/1441 و 59/1477 ميکرومتر مربع تعيين گرديد. قطر گلومرولها در گروه ديابتی 2/162 ميکرومتر نسبت به گروههای شاهد (1/156) و درمانی(08/154) افزايش يافت. قطر لولههای نزديک در گروه شاهد و ديابتی و درمانی به ترتيب 37/14، 26/15 و 47/16 ميکرومتر تعيين گرديد. قطر لولههای نزديک در گروه ديابتيک و درمانی نسبت به گروه شاهد افزايش يافت. نسبت وزن کليه به بدن، مساحت و قطر گلومرولها، لولههای دور و نزديک در گروههای ديابتی و درمانی نسبت به گروه کنترل افزايش داشت. در گروه ديابتی، يافتههای آسيب شناسی به نفع گلومرولو اسکلروز بود. ساختار کليه در گروه درمانی مانند گروه ديابتی بود و يافتههای آسيب شناسی به نفع گلومرولو اسکلروز بود.
نتيجهگيری: اين مطالعه نشان داد که تجويز عصاره هيدروالکلی برگ گياه گزنه، پس از القای ديابت، تأثيری بر شاخصهای مورفومتريک و هيستوپاتولوژيک نسج کليه در اثر ديابت ندارد. |
|
| کلیدواژههای فارسی مقاله |
گزنه،دیابت،کلیه،مورفومتری،موش صحرایی |
|
| عنوان انگلیسی |
|
|
| چکیده انگلیسی مقاله |
|
|
| کلیدواژههای انگلیسی مقاله |
|
|
| نویسندگان مقاله |
6855---6856---6857---6858---6859--- |
|
| نشانی اینترنتی |
http://ijdld.tums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-25-165&slc_lang=fa&sid=fa |
| فایل مقاله |
فایلی برای مقاله ذخیره نشده است |
| کد مقاله (doi) |
|
| زبان مقاله منتشر شده |
fa |
| موضوعات مقاله منتشر شده |
General |
| نوع مقاله منتشر شده |
Research |
|
|
|
برگشت به:
صفحه اول پایگاه |
نسخه مرتبط |
نشریه مرتبط |
فهرست نشریات
|
