مقدمه: هر دو سيستم ايمنی ذاتی و اکتسابی در ايجاد بيماری‌های قلبی و عروقی درگيرند. هدف از اين مطالعه بررسی ميزان بيان سايتوکاين‌های مختلف در لنفوسيت‌های خون محيطی Fresh un-stimulated PBMCs) ) در افراد دارای بيماری‌های قلبی و عروقی بود.
روش‌ها: اين مطالعه يک بررسی موردی-شاهدي بود و بر روی بيمارانی که آنژيوگرافی قلبی عروقی شده بودند، انجام شد. بيماران با بيش از 50 درصد تنگی به عنوان گروه مورد (CAD⁺) و بيماران بدون تنگی عروق کرونر به عنوان گروه کنترل (CAD^-)، دسته‌بندي شدند. در هر گروه 25 بيمار که از نظر سن و جنس و نمايه توده بدن (BMI)، match شده بودند، برای آناليز ميزان بيان ژن‌های  ,TNFα,INFγ,IL-23, IL-17, IL-10, IL-6, IL-4 TGFβ در بيماران CAD⁺ در قياس با بيماران CAD^- با استفاده از روش Real time PCR به طور کمی مورد بررسی قرار گرفتند.
يافته‌ها: ما مشاهده کرديم که بيان ژن‌های IL-4 و IL-10 در بيماران CAD⁺ کاهش يافته بود در حالی که بيان ژن‌های IL-6 و همچنين INFγ به عنوان نمونه‌ای از پاسخ‌های ايمنی مربوط به سلول‌هاي Th₁ در بيماران CAD⁺ در قياس با بيماران CAD^- افزايش يافته بود، هر چند اين اختلافات از نظر آماری معنی‌دار نبود. در اين مطالعه يک کاهش معنی‌دار در بيان ژنIL-23 در PBMCs بيماران با CAD در قياس با بيماران بدون CAD مشاهده شد (8/0-29/0:CI 95%، 001/0P<).
نتيجه‌گيری: داده‌های آماری بر نقش قابل توجه IL-23 در بيماری‌زايی CAD دلالت می‌کند و همچنين بر اين فرضيه تاکيد می‌کند که می‌توان از IL-23 در جهت کاربردهای درمانی استفاده کرد. IL-23 يک سايتوکاين مهم در مسير Th₁₇ می‌باشد. بنابراين مطالعات بيشتر در آينده در جهت نقش پاسخ ايمنی Th₁₇ در آترواسکلروزيس برای آشکارسازی سازوکارهای تنظيمي درگير در پاتوژنزيس CAD موثر خواهد بود.