|
|
1393/2/11، جلد ۱۳، شماره ۴، صفحات ۲۹۷-۳۰۷
|
|
|
| عنوان فارسی |
پاسخ ويسفاتين و شاخص مقاومت به انسولين به پروتکلهای مختلف فعاليت مقاومتی |
|
| چکیده فارسی مقاله |
مقدمه: هدف از اين مطالعه مقايسه پاسخ ويسفاتين و شاخص مقاومت به انسولين به پروتکلهای فعاليت مقاومتی بود. روشها: تعداد 10 مرد جوان سالم، سه پروتکل فعاليت مقاومتی قدرتی (3 ست 4 الی 5 تکراری با 85% يک تکرار بيشينه و 3 دقيقه استراحت بين ستها و حرکات)، هايپرتروفی (3 ست10 تکراری با 70% يک تکرار بيشينه و 2 دقيقه استراحت بين ستها و حرکات) و قدرتی-استقامتی (3 ست 15 تکراری با 55% يک تکرار بيشينه و 1 دقيقه استراحت بين ستها و حرکات) را در سه جلسه اجرا کردند. در هر جلسه دو نمونه خون قبل و بلافاصله پس از فعاليت گرفته شد. برای مقايسه دادهها از آزمون تحليلواريانس دوطرفه مکرر (2×3) استفاده شد. يافتهها: صرفنظر از نوع فعاليت مقاومتی، غلظت پلاسمايی ويسفاتين بعد از سه نوع فعاليت مقاومتی کاهش معنیدار داشت (05/0>P)، که اين کاهش ويسفاتين در پاسخ به پروتکل قدرتی- استقامتی و هايپرتروفی بهطور معنیداری بيشتر از پاسخ به پروتکل قدرتی بود (05/0>P). نتايج نشان داد که نهتنها گلوکز، انسولين و مقاومتانسولين در پاسخ به فعاليت مقاومتی تغيير معنیداری نداشتند بلکه بين تغييرات آن در پاسخ به پروتکلهای فعاليت مقاومتی نيز تفاوت معنیداری مشاهده نشد (05/0> P). بررسی همبستگی بين تغييرات ويسفاتين و ساير پارامترها نشان داد که ارتباطی بين آنها وجود ندارد (05/0P>). نتيجهگيری: انجام فعاليت مقاومتی بهويژه فعاليت قدرتی-استقامتی و هايپرتروفی که کاهش بيشتری را در غلظت ويسفاتين پلاسما بهدليل افزايش احتمالی برخی از فاکتورهای بازدارنده از قبيل هورمون رشد نشان میدهند، میتواند جهت پيشگيری از ابتلا به هايپرانسولينمی مفيد باشد. |
|
| کلیدواژههای فارسی مقاله |
تمرين با وزنه, هايپرتروفی, ويسفاتين, حساسيت به انسولين |
|
| عنوان انگلیسی |
RESPONSES OF VISFATIN AND INSULIN RESISTANCE INDEX TO DIFFERENT RESISTANCE EXERCISE PROTOCOLS |
|
| چکیده انگلیسی مقاله |
Background: The aim of this study was to compare responses of Visfatin and insulin resistance index to various resistance exercise protocols. Methods: Ten healthy male subjects performed three resistance exercise protocols including maximal strength (three sets of 5 repetition at 85% of 1-RM with 3-min rest between sets), hyperthrophy (three sets of 10 repetition at 70% of 1-RM with 2-min rest between sets) and strength-endurance (three sets of 15 repetition at 55% of 1-RM with 1-min rest between sets) in three separate sessions. Two blood samples were taken before and after resistance exercise protocol. Responses to different resistance exercise protocols were compared by using repeated measures of ANOVA (3×2). Results: Irrespective of resistance exercise protocol, results showed that plasma visfatin reduced significantly (P<0.05) in response to resistance exercise. Between group comparisons revealed that reductions in visfatin concentration in response to strength-endurance and hypertrophy protocols were significantly higher than maximal strength protocol (P<0.05). Analysis showed that not only glucose, insulin and insulin resistance index did not change in response to resistance exercise significantly, but also there was no significant difference among the responses to different resistance exercise protocols (P>0.05). In addition, there was no significant relationship between changes in visfatin and other parameters (P>0.05). Conclusion: It could be concluded that performing strength-endurance and hypertrophy protocols that cause reductions in visfatin, possibly due to changes in growth hormone during these protocols, could be beneficial in reducing the hyperinsulinemia. |
|
| کلیدواژههای انگلیسی مقاله |
Weight training, Hypertrophy, Visfatin, Insulin sensitivity |
|
| نویسندگان مقاله |
7167---7168---7169---7170---7171--- |
|
| نشانی اینترنتی |
http://ijdld.tums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1-79&slc_lang=fa&sid=fa |
| فایل مقاله |
فایلی برای مقاله ذخیره نشده است |
| کد مقاله (doi) |
|
| زبان مقاله منتشر شده |
fa |
| موضوعات مقاله منتشر شده |
General |
| نوع مقاله منتشر شده |
Research |
|
|
|
برگشت به:
صفحه اول پایگاه |
نسخه مرتبط |
نشریه مرتبط |
فهرست نشریات
|
